Hoe turbulente marktomstandigheden aandelen grote hoogtes in stuurden

6

Laten we maar meteen met de deur in huis vallen. Voor degene aan wie het nog niet duidelijk is: momenteel bevinden we ons in het grootste ‘lage rente’ experiment ‘aller tijde’. Terwijl er op Wall Street nieuwe toppen worden gezet door de S&P 500, hoogtes die we nog nooit eerder hebben gezien, worden er in de wereld van staatsobligaties ook toppen gezet. De marktomstandigheden vertonen bijzondere ontwikkelingen.

marktomstandigheden en euforie

Hoewel de aandelenmarkten dan meer het effect vertonen van een woelige zee, kunnen we aan het front van staatsobligaties een solide langdurige daling van de rente waarnemen. Ook dit papier breekt alle records – het papier dat waardevoller wordt wanneer de rente daalt.

10-jarig staatspapier

De rente op een Amerikaans staatspapiertje met een looptijd van 10 jaar zakte onlangs naar 1,37 procent, Brits staatspapier zakte naar 0,7 procent – hoe is het mogelijk, en degene die voor 10 jaar Duits staatpapier aan hun portefeuille willen toevoegen zijn zich ervan bewust dat ze daar 0.2 procent op mogen inleveren – negatieve rente voor staatspapier met een looptijd van 10 jaar!

Dan nog opmerkelijker is het 10-jarig staatspapier afkomstig uit Japan. Daar koop je een ‘government bond’ in de wetenschap dat je er over 10 jaar 1,1 procent minder voor zult terugkrijgen. Men betaalt de Japanse overheid voor het bewaren van hun geld. Uiteraard kan dit papier met negatieve rente waardevoller worden naarmate de rente verder blijft dalen. Is er dan iets wat het grote publiek dan nog niet weet?

Waanzinnige marktomstandigheden

Want als we met zijn alle geloven dat het verlagen van dergelijke rentes zou moeten bijdragen aan een verbeterende economie – uitgeven stimuleren door sparen en vastzetten de demotiveren, waarom blijven we dan telkens maar doorgaan met het verlagen van deze rente? Als je altijd doet wat je gedaan hebt, zal je altijd krijgen wat je gekregen hebt. Hetzelfde blijven proberen en een ander resultaat verwachten is immers waanzin.

Beschouw de Europese economie eens. Waar er nog van groei gesproken kan worden, verloopt deze het traagste sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Of kijk eens naar de Japanse economie dat sinds de jaren ’90 zelfs geen groei meer heeft weten op te tekenen en beschikt over een staatsschuld van 250% ten opzichte van het bnp. Deze twee entiteiten bieden hun staatpapier aan tegen negatieve rente. Wie stelt daar nu nog vertrouwen in. Of kopen onze pensioenfondsen dan maar de minst slecht presterende assets op die er op de markt te vinden zijn? Of is er iets wat zij wel weten en wij niet, en kunnen we ons op termijn gaan verwachten aan nog lagere rentes?

En dan is het nog maar de vraag hoe kredietwaardig de landen zijn die hun staatspapier op de markt aanbieden. Ook de (nog) slechtere economieën durven hun papier tegen steeds lagere rentes op de markt aan te bieden omdat ze weten dat er altijd investeerders zijn die zoeken naar rendement. En dat terwijl Kredietbeoordelaar S&P voor de aankomende 12 maanden op het punt staat minstens 36 landen negatief te moeten bijstellen. Slechts 6 landen hebben een positieve outlook.

Aandelen versus staatspapier

Het voordeel van obligaties ten opzichte van aandelen is dat men ‘weet wat men krijgt’, mits de uitgever van het papier niet failliet gaat. Bij aandelen blijft het toch altijd maar bijna een ‘gok’, daar ook macro-economische omstandigheden invloed kunnen uitoefenen op de aandelenmarkten. Een voorbeeld is de situatie rondom Brexit.

Investeerders zoeken rendement en durven daar risico voor te nemen. In de wereld van obligaties, waarvan op dit moment $12.000.000.000.000 met een negatieve rente, tweemaal zoveel dan een half jaar geleden, blijkt men gedwongen de kant van de aandelenmarkten te kiezen. En dat is een fundament waar de aandelenmarkten momenteel toch nog wel bij varen, ondanks het extreem woelige macro-economisch onweer. Twee jaar geleden wisten we amper wat negatieve rente op obligaties inhield of konden we ons deze ontwikkeling niet voor mogelijk houden. Nu lijkt deze trend onomkeerbaar, en hopen we zelfs dat deze trend niet te stuiten is daar allerlei fondsen, waaronder ons ouderdomsgeld, in is belegd. Bij een blijvend dalende trend zal dit niet in gevaar komen, maar mocht de rente dan toch stijgen, dan zal de waarde zinken als een baksteen en zal er bizar veel geld verdampen.

Voor de doorsnee belegger blijft, jawel, goud en zilver de ‘all-time safe haven’. Juist en vooral in turbulente tijden waar de belegger heen en weer geslingerd wordt door hoge golven waarvan niet meer te voorspellen valt aan welke kant dit op korte termijn zal uitmonden. Zo heb je een Brexit die niemand verwachte, een extreme neergang van de aandelenmarkten, en nu schijnt de zon op de aandelenmarkten als nooit tevoren. Kunt u daar nog een touw aan vastknopen?

Over de auteur

Richard is altijd op de hoogte van het laatste nieuws op het gebied van de macro-economie, geopolitiek en de goud- en zilvermarkt. Technisch directeur van Goud-Portal & Goudvergelijken.nl.