Niemand weet wat het gaat worden in 2014

46

Het zou mooi zijn geweest als mijn waarschijnlijk laatste artikel van dit jaar vergezeld zou kunnen gaan van ballonnen, toeters en bellen, van een gulle lach en een warm gevoel omdat 2014 ons weer vooruitgang en vertrouwen zal of zou gaan brengen. Ondanks positieve geluiden van officiële zijde geloof ik er jammer genoeg niet in.

2014

De kerstverkopen en het winkelsterven

Uit buurland Duitsland kwamen er aanvankelijk berichten dat het goed zou gaan met het “Weihnachtsgeschäft” . Het bleken achteraf gezien niet meer dan inhoudsloze woorden waarschijnlijk voortgebracht door het verlangen naar meer en de behoefte aan positieve geluiden  Volgens de Mittelstandsnachrichten is het allemaal flink tegengevallen. Alleen in de grote steden met veel winkels, lange openingstijden en een uitgebreid assortiment is men redelijk tevreden.

In mijn eigen omgeving gaat het grote bedrijfssterven gewoon door. Garages, winkels en dienstverleners. Het komende jaar zal wat mij en vele anderen betreft, een voortzetting zijn van het oude. Inflatie, deflatie, biflatie en stagflatie. Een hogere belastingdruk gekoppeld aan een blijvend minder worden van de verdiensten van de midden- en lagere inkomensgroepen. Op tal van gebieden (o.a. kleding, meubels, elektronica, auto’s, doe het zelf) blijven we minder uitgeven. Om ons toch te lokken, gaan in die branches de prijzen nog verder omlaag en dus ook de bedrijfswinsten. Daaraan gekoppeld verliest de overheid nogal wat aan inkomsten, terwijl er tegelijkertijd flink betaald moet worden in de WW- en toeslagensfeer.

De noordelijke en zuidelijke landen

De verschillen in productiviteit tussen de  Noord en Zuid zijn nog groter dan voorheen. De staatsschuld blijft oplopen en het begrotingstekort daalt niet of nauwelijks. Oplossingen, anders dan gedeeltelijke kwijtschelding of een flink aantal jaren met hoge inflatie, weet men eigenlijk niet. De eurobonzen en anderen roepen daarnaast al jaren dat de productiviteit omhoog moet en er alles aan gedaan moet worden om weer economische groei te krijgen. Het is en blijft als trekken aan een dood paard.

Geld kun je alleen met geld verdienen

De bankiers en politici weten het wel. Er moet –binnen hun eigen spelregels- meer geld in omloop komen. Alleen dán valt er wat te verdienen. Schulden maken is als het trekpaard van de economie. Meer schuld, meer consumptie, meer inflatie. Wat ons gewone burgers betreft zal dit verlangen echter niet verder komen dan wishful thinking. Wij willen niet meer schulden. Ze moeten juist worden teruggebracht en met elke euro die er wordt afbetaald verdwijnt er geld uit de economie, wordt er niet geconsumeerd en dus ook niet bijgedragen aan de consumptieve groei.

Meneer Teun

In zijn artikel De status quo verbergt de sombere realiteit schetst Meneer Teun een meer dan somber beeld van onze economie. Hij geeft ook aan dat er onder de oppervlakte nieuw leven staat te dringen om te ontspringen. Mensen staan met opgerolde mouwen klaar om aan het werk te gaan. Het bestaande systeem van machthebbers en hun regelgeving probeert echter met alle kracht om het oude in stand te houden. Alleen als we dit doorbreken zal er weer ruimte komen voor vrije adem, voor expansie in plaats van beknelling en benauwdheid.

Knuffelbeertjes en kaarsen

Geld is feitelijk gezien niet echt ons probleem. Door te streven naar steeds meer materiële welvaart (de mate waarin iemand in zijn persoonlijke behoeftes kan voorzien) zijn we het algemene welzijn uit het oog verloren. We hebben onze ziel, onze spirituele verbondenheid weggestopt als in een harnas. Als de druk te groot wordt en er onverwacht een kier in ons pantser ontstaat door het lijden van mens of dier dan komen de knuffelbeertjes en de kaarsen, de kaartjes van medeleven, de tranen, naar buiten als in een niet te temmen rivier.

Huidige economische systeem is een mummie

De wereld van markering en reclame van celebreties, van de in streepjespakken gehulde bankiers en breed lachende politici, dié wereld is niet meer dan schijn, een opgeblazen lege huls van wat ooit het echte leven is geweest. Ons huidige economische systeem is als een mummie die al vele duizenden jaar dood is. Als er een scheurtje in komt dan valt hij in stof uiteen. De omwenteling waar steeds meer biflaten en anderen over praten of schrijven die gaat er komen of we dat nu willen of niet. De natuur kent geen tijd en is oneindig sterk en vasthoudend. Zachtheid wint van hard en taai. Wijsheid wint van kennis. Oprechtheid van gekunsteld en liefde van haat.

2014

Ik hoop dat we met ons allen in 2014 het licht weer mogen zien, leren om weer vrij te ademen en los te laten op weg naar meer welzijn en respect voor ieder en alles. Voor de natuur, voor ons mensen, jong, oud en daartussen. Onze potentie is groot. Het is ieders keuze of we er iets mee willen doen of niet.

Een fijne jaarwisseling toegewenst.

Ben

Over de auteur

Biflatie.nl publiceert artikelen over de crisis en de huidige (macro)-economische situatie. Ook nieuws over bitcoin & cryptocurrencies, de huizenmarkt, goud & grondstoffen, de machthebbers en het monetaire systeem. Twitter: @Biflatie