Over goud en economische vrijheid (deel 2)

In navolging van deel 1 (lees ‘m hier), hierbij deel 2 | Een volledig vrij bankstelsel en een volledig consequente goudstandaard zijn tot dusver nog niet bereikt. Maar reeds voor de 1e Wereldoorlog was het bankstelsel in de Verenigde Staten (en in de meeste andere landen van de wereld) op goud gebaseerd en was het bankwezen, ook al kwam de overheid nu en dan tussenbeide, toch nog betrekkelijk vrij te noemen. Ten gevolge van een al te snelle kredietuitbreiding bereikten de bankleningen af en toe de grens van de goudreserves, waardoor de rentevoet scherp omhoog ging en de nieuwe kredieten abrupt werden afgesneden en de economie een krachtige, maar kortstondige recessie beleefde. (Vergeleken met de economische depressies van 1920 en 1932 waren de industriële inzinkingen van voor de 1e Wereldoorlog inderdaad goedaardig te noemen.) Het waren voornamelijk de beperkte goudreserves, die de onevenwichtige expansie van de industriële activiteit een halt toeriepen, voordat ze al te grote afmetingen kon gaan aannemen. Na een betrekkelijk korte aanpassingsperiode wist de economie zich dan weer te herstellen, waarna de expansie kon worden hervat.

Federal Reserve

Maar het genezingsproces werd ten onrechte aangezien voor de kwaal: als het tekort aan bankreserves een industriële inzinking veroorzaakte aldus redeneerden de étatisten – waarom dan niet een methode gezocht om de banken extra reserves te verlenen, zodat ze nooit een tekort zouden hoeven te hebben! Als de banken onbeperkt geld konden blijven uitlenen – zo werd er beweerd – dan hoefde het bedrijfsleven nooit meer te maken krijgen met een recessie. En zo werd in 1913 het Federal Reserve System ingesteld. Het bestond uit twaalf regionale Federal Reserve banken, die in naam eigendom waren van particuliere bankiers, maar in feite gesteund en geleid werden door de regering. Het krediet dat door deze banken wordt verleend, wordt in de praktijk (maar niet wettelijk) gesteund door het belastingapparaat van de federale regering. Strikt technisch bezien, bleven de Verenigde Staten gebaseerd op de goudstandaard; iedereen was nog steeds vrij om goud te bezitten, en het goud bleef gebruikt worden als bankreserve. Maar naast het goud kon nu ook het krediet dat door de Federal Reserve banken werd verstrekt (de zogenaamde ‘papieren’ reserves) als wettig betaalmiddel worden gebruikt om de depositohouders te betalen.

1927

Toen het bedrijfsleven in de Verenigde Staten in 1927 een lichte teruggang onderging, creëerde de Federal Reserve extra papieren reserves, in de hoop aldus een tekort aan bankreserves te voorkomen. Veel rampzaliger was echter de poging van de Federal Reserve om hulp te bieden aan Groot-Brittannië, dat veel van zijn goudvoorraad had zien wegvloeien naar de Verenigde Staten, omdat de Bank of England weigerde om de rentevoet te laten stijgen toen de marktomstandigheden daartoe dwongen (een dergelijke maatregel achtte men politiek onverteerbaar). De redenering van de hierbij betrokken autoriteiten was als volgt: als de Federal Reserve extra papieren reserves in de Amerikaanse banken zou pompen, dan zou de rentevoet in de Verenigde Staten dalen tot een peil dat vergelijkbaar was met dat in Groot-Brittannië, hierdoor zou er een eind komen aan Engeland’s goudverlies en zou de pijnlijke politieke beslissing om de rentevoet te moeten verhogen vermeden worden.

De eerste bubbels

De Federal Reserve slaagde in haar opzet: er kwam een eind aan het goudverlies, maar ze vernietigde hiermee tevens bijna de hele wereldeconomie. Het extra krediet dat de Federal Reserve in de economie pompte stroomde door naar de aandelenmarkt – waardoor er een ongekende speculatieve hausse ontstond. Te elfder ure probeerden functionarissen van de Federal Reserve de extra reserves weer terug te nemen en tenslotte slaagden ze erin de hausse te doorbreken. Maar het was al te laat: tegen 1929 had de koortsachtige speculatiedrift zulke overweldigende afmetingen aangenomen, dat er een felle inzinking plaatsvond, die het vertrouwen van het bedrijfsleven totaal demoraliseerde. Dientengevolge stortte de hele Amerikaanse economie ineen.

De eerste depressie

Groot-Brittannië verging het nog slechter en in plaats van de gevolgen van zijn vorige dwaasheid zoveel mogelijk ongedaan te maken, maakte het zich in 1931 geheel los van de goudstandaard, waardoor ook het laatste restje vertrouwen dat nog aanwezig was de bodem werd ingeslagen, waarna er over de hele wereld een reeks van bankfaillissementen plaatsvonden. De hele wereldeconomie belandde in de Grote Depressie van de jaren dertig. Met een logica die deed denken aan een vorige generatie, beweerden de étatisten dat de goudstandaard grotendeels verantwoordelijk was voor het kredietdebâcle dat tot de Grote Depressie had geleid. Als de goudstandaard niet had bestaan, zo redeneerden zij, dan zou het opgeven door Engeland van de goudstandaard in 1931 niet over de hele wereld bankfaillissementen hebben veroorzaakt. (De ironie was, dat de Verenigde Staten sinds 1913 niet op een goudstandaard, maar op een, wat men zou kunnen noemen ‘gemengde goudstandaard’ gebaseerd was; maar toch was het goud dat de schuld kreeg).

Verzet tegen elke vorm van goudstandaard

Maar het verzet tegen elke vorm van goudstandaard – vooral door een groeiend aantal voorstanders van de verzorgingsstaat – werd ingegeven door een veel subtieler inzicht: het besef dat de goudstandaard onverenigbaar is met een politiek van chronische overbesteding (het waarmerk van de verzorgingsstaat). Ontdaan van zijn academische jargon is de verzorgingsstaat niets anders dan een mechanisme waardoor regeringen de rijkdom van de productieve leden van een samenleving confisqueren teneinde allerlei sociale voorzieningen te kunnen betalen. Deze confiscatie geschiedt grotendeels door middel van de belastingheffing. Maar de voorstanders van de verzorgingsstaat zagen al gauw in dat als zij hun politieke macht wilden behouden, de belastingheffing toch binnen de perken gehouden moest worden. Zodoende moesten zij hun toevlucht nemen tot een massaal programma van overbesteding, d.w.z. zij moesten geld lenen door het uitgeven van regeringsobligaties om aldus een reeks van sociale voorzieningen te kunnen financieren.

Onder een goudstandaard wordt de hoeveelheid krediet die een economie kan verdragen bepaald door de tastbare activa van die economie, aangezien elke vorm van krediet uiteindelijk niets anders is dan een claim op het een of andere tastbare bezit. Maar regeringsobligaties worden niet gesteund door tastbare rijkdom, alleen door de belofte van de regering dat ze uit de belastinginkomsten zullen worden betaald en ze kunnen zodoende niet gemakkelijk door de financiële markten worden opgenomen. Een groot deel van de nieuwe regeringsobligaties kon alleen tegen steeds hogere rentes aan het publiek worden verkocht. Op die manier worden de overbestedingen van de regering onder een goudstandaard ernstig belemmerd.

Het loslaten van de goudstandaard maakte het de aanhangers van de verzorgingsstaat mogelijk om het bankstelsel te gebruiken als een middel tot onbeperkte kredietuitbreiding. Zij creëerden papieren reserves in de vorm van regeringsobligaties die – via een ingewikkelde procedure door de banken werden aanvaard alsof ze een werkelijk deposito waren. Zij werden dus het equivalent van wat vroeger een gouddeposito was. De houder van een regeringsobligatie of van een uit papieren reserves bestaand bankdeposito gelooft dat hij een claim op echt bezit heeft. Maar feit is, dat er nu meer claims uitstaan dan er werkelijke activa zijn.

Vraag en aanbod

De wet van vraag en aanbod kan niet worden gecommandeerd. Wanneer het aanbod van geld (van claims) toeneemt in verhouding tot het aanbod van tastbare bezittingen, dan moeten de prijzen op den duur wel stijgen. Op die manier gaan de spaargelden van de productieve leden van de samenleving, in goederen uitgedrukt, duidelijk in waarde achteruit. Wanneer de economische boekhouding tenslotte weer in balans is gebracht, merkt men dat dit waardeverlies overeenkomt met de sociale voorzieningen die door de regering zijn betaald uit de opbrengst van de regeringsobligaties die gefinancierd zijn door de uitbreiding van het bankkrediet.

Inflatie

Bij het ontbreken van de goudstandaard is het niet mogelijk om de spaargelden tegen de confiscatie door inflatie te beschermen. Er is geen veilige opslagplaats van waarde. Als die er wel was, dan zou de regering gedwongen zijn om haar bezittingen onwettig te creëren, zoals geschiedde in de kwestie met het goud. Als iedereen zou besluiten om zijn hele bankdeposito om te zetten in zilver of koper en vervolgens zou weigeren om cheques als betaling voor goederen te aanvaarden, dan zouden de bankdeposito’s hun koopkracht verliezen en zou het door de regering gecreëerde bankkrediet waardeloos zijn als een claim op goederen. De financiële politiek van de verzorgingsstaat vereist dat de bezitters van rijkdom zich op geen enkele manier kunnen beschermen.

Dit is het schandelijke geheim van de tirades door de étatisten tegen het goud. De overbesteding heeft alleen maar tot doel de rijkdom ‘heimelijk’ te confisqueren. Het goud staat dit verraderlijke streven echter in de weg. Het fungeert als de beschermer van de eigendomsrechten. Wanneer men dit eenmaal inziet, dan kost het weinig moeite om te begrijpen waarom de étatisten de goudstandaard zo vijandig gezind zijn.

19 reacties

  1. Nou, zeker boeiend dit stuk! Komt er nog een Deel 3?

    Ik las net een nieuwsbrief van Graham Summers. Mijn mond viel open…

    The Ticking €34 Trillion Timebomb

    The Wall Street Journal ran an interesting article yesterday. It was about the ECB’s Outright Monetary Transactions or OMT program… the “unlimited” bond buying program the ECB announced last September and which supposedly “ended” the EU Crisis.

    Here’s the key section from the article:

    The positive effects of the Outright Monetary Transactions, or OMT, program are “already visible,” Joerg Asmussen, a member of the ECB’s governing board, said in testimony before Germany’s Constitutional Court. He added that the program is not aimed at replacing the market, rather to address aberrations, and is limited in scope.

    “The design of the OMT makes it obvious that the program is de facto limited, for example by being restricted to short maturities and the therefore limited pool of bonds which can be bought,” he said.

    So far the ECB hasn’t bought any government bonds under the OMT program, set up at last fall to lower borrowing costs for Italy and Spain and prevent them from have to leave the euro zone. The mere presence of the program been enough to calm bond markets worried about the countries’ ability to keep paying their debts.

    So… Europe was “saved” by a program that hasn’t officially DONE ANYTHING? Put another way, the OMT program saved Europe simply by “existing?”

    Folks, this is the clearest indication of total and complete insanity you will ever see: Central Bankers proclaiming that they saved a €17 trillion economy and €34 TRILLION banking system simply by announcing a program. Not actually doing anything, just announcing a program.

    The insanity gets even worse… just a few paragraphs later, we find the following:

    He [Asmussen] rejected criticism that the ECB is trying to artificially create interest rate convergence in the euro zone, which critics say would remove incentives from euro zone governments to reform their economies. Instead, he said, the ECB aims to curb “unjustified peaks” in euro zone bond yields.

    For the program to be effective, he added, the ECB needs to send a “strong signal” that OMT bond purchases are unrestricted. He said there was no danger that the program, if deployed, would cause inflation.

    Here we are told that the Europe which was allegedly already “saved,” will only truly be saved if the ECB can buy ANY and ALL EU sovereign bonds that it wants… Oh, and doing this won’t result in inflation…

    It’s ironic because monetizing any and all bonds was precisely what caused Weimar Germany. The fact that the ECB wants to do this in order to curb “unjustified peaks” in totally bankrupt, insolvent EU sovereign nations tells you all you need to know about the EU…

    Namely:

    1) The Crisis is not over and will actually get even worse in the coming months.

    2) The folks in charge of solving the Crisis are either totally incompetent or liars.

    3) The EU is doomed.

    The writing is right there on the wall for everyone to see: the EU was “saved” by a bluff. And now that it’s time to actually start putting figures to the proposal, ECB officials are lying through their teeth.

    Dus hoe gekker moet het nog worden? Echt te bizar voor woorden!

    1. Er komt geen deel 3. Het leek mij goed om de boel weer op een rijtje te zetten. We kunnen nu wel zeggen dat de rol van goud uitgespeeld is in de hedendaagse monetaire politiek, maar naar mijn idee is dat niet het geval. Dat hoefde ik dus niet het wiel opnieuw uit te vinden, want Alan Greenspan had dit al in 1966 gedaan. Helaas was het in het vergeetboek geraakt van de mensen die er wel achter staan en voor de antagonisten was dat vergeetboek natuurlijk koren op de molen.
      Dit stuk werd nogal eens aangehaald, maar de tekst werd zelden opnieuw gegeven.
      Maar als je het goed leest, gaat het veel verder dan alleen maar het verhaal over goud en de goudstandaard. VB zei eens mooi: het gaat niet zozeer om wat ze zeggen, maar om wat ze niet zeggen.

    2. Graham Summers is een nieuwsbrief verkoper. Wil overigens niet zeggen dat ‘ie ongelijk heeft. Het OMT is een psychologisch spel van de ECB om markten in toom te houden ter voorkoming van een Europees faillisement. Het kent geen juridische basis, en een Duits hooggerechtshof in Karlsruhe buigt zich over de zaak. Ook het Duitse parlement moet zich uitspreken over het OMT. Gezien de blootstelling van Deutsche Bank aan $53 BILJOEN aan derivaten zal uiteindelijk het OMT worden geactiveerd. Europa is insolvabel, meer liquiditeit pompen is slechts uitstel van executie.

      En vwb goud; er is een chronisch tekort aan waardevolle assets om al het geld (liquiditeit) te dekken cq waarde te geven. Edelmetaal kan hier een al dan niet gedwongen rol in gaan spelen. Uiteindelijk grijpt de zwaartekracht in in de vorm van economische wetten.

      http://archive.mises.org/16298/paper-money-collapse/

      1. Met jouw reactie, denk ik dat je volledig gelijk krijgt.
        Dit poppenkast spel wordt gevoerd door de Kapitalisten op hoog niveau.
        Daar komen de gewone burgers totaal niet in voor.
        Wij met elkaar, met alle goede bedoelingen van de wereld, kunnen hierop in deze fase weinig invloed op uitoefenen.
        Wel kunnen we elkaar bewust maken en in groepsverband ons voorbereiden op wat ons te wachten staat.

  2. Graag gedaan Fluminis. Alleen voor mij is het een open vraag of Greenspan wel voor het karretje van de elite(s) werd gespannen. Ik hou nog altijd de mogelijkheid open dat het andersom is. Maar daar kom ik nog wel eens op terug.

  3. Ik zeg niet dat we per sé terug moeten naar een goudstandaard. Ik zeg wel dat ik graag in een samenleving leeft die vrij genoeg is, zodat die samenleving zélf kan bepalen welk geld wordt gebruikt. Of dit nu goud is, Bitcoins, zilver, platina of een combinatie hiervan maakt dan niet uit. De markt kiest zelf het meest efficiënte middel.

    Ons geld is nu gegijzeld door centrale planners á la Soviet Unie. Ik hoop ooit nog mee te maken dat geld wordt geliberaliseerd, maar ik verwacht het niet.

    Als er een goudstandaard is heeft geld ten minste echte waarde. Wat is geld tegenwoordig waard? Centrale Banken kunnen het bijdrukken, banken mogen het tig keer uitlenen en veel risico mee nemen. Als ze dreigen om te vallen worden ze beloond met een kapitaalsinjectie.

    Geld is tegenwoordig nog maar een idee. Maar wat voor een idee. Geen idee.

    1. Ongedekt, en dus vermenigvuldigbaar tot in het oneindige, geld komt voort uit de behoefte van machthebbers (overheden) om meer uit te geven dan de eraan ten grondslag liggende groei kan dragen. Uitgeven aan de verzorgingsstaat, oorlogen, whatever.

  4. Goed en interessant artikel.
    Goud legde dus een soort van vangnet onder de 7 magere jaren.
    Nou goed de geldhoeveelheid nam toe na het definitief loslaten van de gouddekking.

    De kip of het ei discussie.

    Neemt de economische activeit van een economie toe omdat men de geldhoeveelheid vergroot?
    Of
    Zorgt de toename van de economie (de vraag naar geld) ervoor dat er meer vraag komt naar geld en (als dat wordt verstrekt door een land) dit de geldhoeveelheid vergroot.

    Als je geen eigen woning hebt, moet je een woning huren. Als je geen eigen geld hebt, moet je geld huren. De rente is de huur die je over dit geld betaald.
    Een geldsysteem met gouddekking had altijd een 1:1 verhouding van inflatie en interest.
    Deze verhouding is komen te vervallen met het verlaten van de goudenstaard: gevolg je koopkracht van je geld gaat elk jaar achteruit.

    Nou goed we kennen het monopolie-spel. De kringloop van het geld is dat het geld uiteindelijk altijd weer bij de bank terecht komt. Koop je goud dan geef jij de bank een paar euro of dollarbiljetjes en jij bezit iets concreets.
    Dit laatste doet overigens een hoop mensen naar onroerend vluchten, landbouwgrond en grondstoffen. Deze beleggingen vervangen het goud zo´n beetje.
    Toen kwam de zomer van 2007. De hypotheekkredieten in de VS werden op steeds grotere schaal niet meer terugbetaald. Normaal gingen banken failliet. Nu ging er maar een failliet namelijk lehmann brothers.
    Ik vraag me nu nog steeds af waarom die banken niet gewoon gered konden worden door de FED. Al geloof ik dat ktm daar wel een theorie over heeft.
    Er moest op een of andere manier een belachelijk grote hoeveelheid belastinggeld gebruikt worden om de banken te redden.

    Ik ben mijn hele punt kwijt dat ik wilde maken. Maar conclusie is ieder geval dat het vooralsnog een langzame meltdown is.
    En de route van de langzame meltdown blijven we volgen zolang de centrale banken en overheden er geld in blijven pompen.
    En dat laatste houdt op als ze (de centrale banken in dit geval) (aangezien ze bij de politiek werkelijk nog steeds geen flauw idee hebben wat er fundamenteel aan de hand is alhoewel dit ook voor de meerderheid van beleggers, consumenten en mkb-ers geldt dus in die zin zijn de politici juiste vertegenwoordigers van de meerderheid van de bevolking) geen schuldpapier meer gaan opkopen.

    Kunnen de banken echter de toekomstige afschrijvingen op schuldpapier doorverkopen aan andere partijen. (hetgeen menig nederlandse bank aan het doen is met behulp van een derivaat) en ze kunnen de verliezen zodanig wegmasseren in de financiele verslaglegging dat ze het verlies pas later hoeven te nemen. Dan ook blijven we de route van de langzame meltdown volgen.
    Daarbij komt ook nog dat de reeele economie langzaam haar koopkracht aan het verliezen is. Dit heeft als gevolg dat we langer en harder moeten werken voor geld dat steeds minder waard wordt.
    En dan kan je zeggen, het is een op slavernij gebasseerd geldsysteem.
    Terwijl de voorspellingen waren van een aantal economie in de 20e eeuw dat we juist in de 21 e eeuw veel minder hoefden te gaan werken door de robotisering, mechanisering, computerisering etc etc. daardoor veel productiever konden zijn en dus minder arbeidsuren nodig hadden.

    Helaas. Minder gaan werken is met dit huidige geldsysteem een droom gebleken die niet is uitgekomen.

  5. oh ja dat wilde ik nog kwijt.

    Met goudbezit ben je je eigen bank. Zeg maar net zoals een mc donalds z´n hele bedrijvenkolom in bezit heeft en dus de winsten die normaal gesproken de parasiterende tussenhandel verdient in eigen zak kan houden.
    Het bankensysteem vervult ook een tussenhandelsfunctie die zichzelf zwaar overschat (ze menen nog altijd dat ze het werk van god doen) terwijl ze zelf helemaal niets wezenlijks produceren behalve dan geld waarvan de waarde afhangt van het vertrouwen dat men erin heeft en de wettelijke monopolie-positie die het heeft omdat de wetgever dit oplegt.
    Dus als de politiek gaat zeggen, fuck you we willen een ander soort ruilmiddel omdat er door geldbranche misbruik wordt gemaakt van het huidige ruilmiddel dan kan dat.
    Het beste is dan om een aantal aanbieders van ruilmiddelen toe te laten want we weten dat een monopolie positie uiteindelijk altijd gedoemd is om kopje onder te gaan.

    1. Nice Paul! Langzame meltdown, timing is het moeilijkste….. Japan roert haar staart. Collapse will come, first slowly, then suddenly.

  6. Het aantal aanbieders van ruilmiddelen toelaten zoals bitcoin e.a. is zeker oplossing en verruiming.
    Banken Ecb Fed leven op hun monopolie positie.

    Doch instellingen nutsbedrijven welke een alternatief ruilmiddel geld hebben zijn vrij eenvoudig op te zetten en funktioneren al binnen drie maanden in eu-ropa en de wereldeconomie.

    Interessant om te zien hoe die euro op alleen monopolie positie is gebouwd en gevestigd . Haar monopolie positie is al begonnen in Nederland bij de wetgeving W. KOK en W .Vermeend.

    Zij hebben de monopolie van hun euro in de ned grondwet vastgelegd.
    Met dit kabinet en volgende van bijv. cda en pvda gaat t echter niet veranderen

    De Ned grondwet moet aangepast worden en daar zijn veel medestanders nodig voor en een draagvlak .Een draagvlak vraagt kennis inzicht geen onwetendheid.

    Hoe meer aandacht en artikelen omtrent de veranderingen en voordelen van een meerdere ruilmiddel – geld hoe beter.
    Ook bij Zerohedge mis ik artikelen hieromtrent.

    Opvallend is dat tegelijkertijd deze is beklonken met het weggeven van 1000 kg goud aan het IMF in 1998 door beide criminelenheren.
    De relatie en verbindingen te lang voor hier.

    In amerikaanse staten is met zilver en goudstukken al goed te betalen zelfs in een supermarkt waar je muntje of klompje wordt gewogen.

    Het zou een machtig beeld en wat een toekomst zijn mocht de monopolie van huidige currencie doorbroken worden.
    En deze bijv wel met goud als reserve te laten funktioneren.

    De markt de burger het bedrijf kan zelf een keuze maken en beide gebruiken .

    Je ziet hoe bekrompen beperkt het huidige euro systeem is en door alle en iedere maatregel vast te leggen in wetten en regelgeving hoe kwetsbaar en breekbaar.

    Als je een geldsysteem hebt welke een goede solide basis heeft en is, hebt je nooit zoveel juridische bescherming als nu nodig.

    Hoe crimineler hoe meer juridische bescherming Zie gentech derivaten obama…g sachs esm.

    Deze zijn onschendbaar gemaakt ubermensch. kunnen nergens aansprakelijk voor worden gehouden tenzij er een land is welke haar grondwet verandert en ze tot criminele organisatie bestempeld.
    en haar activiteiten als illegaal veroordeelt.

    Je zou als nederland dus spekkoper zijn door uit hun eu-ropa te stappen en als overgang en hun euro en een Florijn ….Florcoin bijv. op goudreserve hebben.

    Om een munt te ankeren is Goud logische haast enige optie.Goud is een perfect ankerpunt en principe.

    Een droom doch daar is graag voor te werken.
    Het voordeel is dat de rijkste Elite nu ongeveer 50% van al t goud op de wereld in bezit hebben en hiermee hun bezit waarde behoudt.en verhoogd.

    Daar zijn die Ubergasten alleen gevoeilig voor n.m. de rest interessant ze eigenlijk weinig.

  7. Je lijkt gedreven Max29 en dat vind ik een plus.
    Onafhankelijkheid in doen en laten kan ons doen overleven.
    Een valuta oorlog en handels oorlog is momenteel bezig.
    Laat ze het maar uitvechten.
    Stippel uw eigen weg uit, met familie, vrienden en gelijk denkende.
    Ik probeer me voor te bereiden in de tijd dat die knoeiers en handlangers bezig zijn ons te beroven van wat we hebben.
    Maar de artikels en gedachten wisselingen op deze site blijven boeiend en noodzakelijk.
    Ik hoop dat we met elkaar en Ben!!! ,nog veel veel openhartige artikelen en reacties op deze site mogen plaatsen.
    Eerlijkheid en openbaring, zijn essentieel in deze tijd van leugen en bedrog.

  8. Waar het mij fundamenteel omgaat is dat het harde werken van een economie (of groep mensen) terug te zien moet zijn in het ruilmiddel dat het gebruikt.
    We kunnen in Nederland nog zo hard werken maar als de financiële sector hele markten opblaast door overmatige kredietverstrekking dan valt daar niet tegenaan te werken. (het euro ruilmiddel heeft voor een bank/centrale bank een hele andere waarde dan voor de mensen die echt werk doen) (100 euro voor een persoon die echt werk doet vertegenwoordigd 1000 euro voor een bank) ( deze inflatie van het bankensysteem komt met vertraagd effect overwaaien naar de echte economie) (uitzonderingen daar gelaten hoor je geen hond in de politiek die het daar over heeft)
    Al die kredietverstrekking heeft men dan ook nog eens economische groei genoemd.
    Nu neemt de economische groei af doordat de geldgroei afneemt.

    Ik neem even de aex als voorbeeld (ik ben me ervan bewust dat niet iedereen dit kan waarderen, deze mensen raad ik aan om niet verder te lezen)
    Stel dat elk aex-bedrijf een ruilmiddel in de markt zet. Dit ruilmiddel kan gekoppeld zijn aan de intrinsieke waarde van de productie van dit bedrijf. Hoe efficienter en effectiever de productie hoe waardevoller het ruilmiddel. Kun je bijvoorbeeld met papieren-aandeeltjes je boodschappen afrekenen. Zo´n papiertje heeft volgens mij meer intrinsieke waarde dan een euro-biljetje omdat er echte productie tegenover staat. De hele bedrijfskolom kan hier van profiteren.
    Zo´n ruilmiddel kun je uiteindelijk naar de beurs brengen…
    Want laten we wel wezen, wat hebben ze (the banksters) niet naar de beurs gebracht? Man als je 1000 man kon laten optrommelen die 5 meter ver konden pissen dan kon je met dit idee al naar de beurs. En dan wordt het ondernemen makkelijk! Kijk maar hoe N. brink er financieel voorstaat doordat ze met world online een lege huls naar de beurs bracht.

    Uiteraard kun je oneindig veel ruilmiddelen bedenken. Het zal dan alleen nog even geaccepteerd moeten worden door een groep mensen die dit daadwerkelijk willen gebruiken.

    Ik denk dat er steeds betere initiatieven gaan ontstaan vanuit groeperingen om hun eigen ruilmiddelen te gaan ontwikkelen.
    Ik denk wat dat betreft dat het nu nog ondenkbare mogelijk gaat worden.
    Ik zie wat dat betreft een parallel met andere ontwikkelingen zoals energie onafhankelijk worden. Menig huishouden is al zijn eigen energie aan het ontwikkelen.
    Energie onafhankelijk worden of ruilmiddel onafhankelijk worden dat is pas vrijheid.

    Wat dat betreft zou er veel meer belangstelling moeten zijn voor patenten. Het is toch apart dat alles wat uitgevonden wordt op universiteiten (allemaal met belastinggeld gefinancierd) dat de grote multinationale bedrijven met deze kennis aan de haal gaan.

    Maar goed goud voldoet vooralsnog aan een hoop van de juiste eigenschappen die een ruilmiddel dient te hebben.

  9. Paul, ik denk dat als je ‘Welk ruilmiddel’ uit deel 1 er nog eens op naleest, je een aantal van je vragen resp. suggesties beantwoord ziet.
    In kleine gemeenschappen kan er veel meer op jouw basis gerealiseerd worden dan in hele grote. Trouwens er zijn hier meerdere mensen op Biflatie die daar waarschijnlijk net zo over denken.
    Maar als er ergens 1000 kleine gemeenschappen zouden bestaan, die elk hun unieke eigen ruilmiddel zouden hebben, wordt de boel wel een beetje onoverzichtelijk, als die gemeenschappen onderling ook nog eens willen handel drijven. Dus gaat men al gauw op zoek naar een soort standaard ruilmiddel, dat voor iedereen acceptabel is. Alleen in dat standaard ruilmiddel moet je wel kunnen sparen waarbij het zijn waarde behoudt ten opzichte van alle andere unieke eigen ruilmiddelen, anders heeft het weinig zin. Tenzij natuurlijk je wilt leven als bijv. natuurvolken. Het systeem van een standaard ruilmiddel is nou eenmaal gekoppeld aan specialisatie en vooruitgang op allerlei gebied.
    Een heel mooie Zuidafrikaanse humorvolle film hierover is ‘Are the Gods crazy?’ Een kleine gemeenschap, overigens zonder geld of ruilmiddel, waarin een leeg colaflesje de hele Bosjesmannen gemeenschap op zijn kop zet.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.