Privatisering: corrupte bestuurders en hun “rechten”

37

Het is voor mijn gevoel nog maar een jaar of tien, vijftien geleden toen we nog onbezorgd naar de tandarts konden. Het ziekenhuis bezoeken voor een onderzoek of de medicijnen op kon halen bij de apotheek. Het was geregeld als je er vandaan kwam, je had geen omkijken naar de afhandeling. Je had geen zorgen over de kosten die gemaakt werden. Het waren professionele en aardige mensen die je hielpen en een baan in de gezondheidszorg of een beroep als conducteur betekende zekerheid zonder kopzorgen waardoor je je volledig op je werk kon focussen. Hoe anders is dit nu?

Persoonlijke ervaringen

Laatst een bezoekje aan de tandarts gebracht en een gaatje geboord. Vervolgens de rekening van Anderszorg.nl. Een factuur waar je op het eerste gezicht al moedeloos van wordt door de enorme hoeveelheid van regels met handelingen waar je telkens apart voor blijkt te betalen. Onmogelijk om hier een duidelijk beeld van te scheppen. En uitzoeken zal ik na een bedrag van rond de 400 euro! Een impulsief bezoekje aan de gemeente Arnhem dan. Het complete pand is volgeplakt, behangen en ontsierd met posters met een tekst waarmee heel duidelijk gemaakt wordt dat je toch eerst echt het internet op moet om een afspraak te maken alvorens je ook maar 1 stap in deze vesting durft te zetten. “Dit ambtenarenbezoek begint weer lekker… ” denk ik dan al. En ja hoor, op het moment dat je binnenstapt zie je de zucht van de baliemedewerkers. Drie stuks maar liefst. “Geen online afspraak? Dan kunnen we jullie nu echt nergens mee helpen!”. Zucht…

De ommekeer van de zorg

De omgang met burgers verslechterd zienderogen, de manier waarop de top van geprivatiseerde overheidstaken naar haar eigen doelgroep kijkt wordt steeds vijandiger. Met de gezondheidszorg als meest schrijnend voorbeeld. Schrijnend omdat deze branche bij uitstek een taak van de overheid is. Zorg verlenen aan haar burgers. En dat ging goed. Totdat ‘men’ besloot verdienmodellen te hanteren. Of termen als marktwerking, concurrentiepositie, nivelleren en winstmotieven. We weten inmiddels toch wel dat het loslaten van overheidstaken op een markt met een kapitalistische ondergrond leidt tot hebzucht en dat het uiteindelijk ten koste gaat van de verantwoordelijkheden? Winst is belangrijk, al het andere is hieraan ondergeschikt.

Privatisering levert niets op

Kijk gewoon eens naar wat er aan de hand is in ons land en plaats dit in een tijdspanne van pak hem beet 20 jaar. Van een onbezorgde blik is deze wereld van zorg verandert in een puinzooi van groot geld, corruptie en fraude. Het bestaansrecht van ziekenhuizen staat bij winst draaien, net als de spoorwegen, afvalverwerkingsindustrie, gemeenten en ja, wat inmiddels eigenlijk niet? De reden van privatisering is altijd geweest dat de gecreëerde concurrentie kostenreductie en andere voordelen oplevert en dus goedkoper en beter wordt voor het volk. Wat heeft de privatisering ons nu dan opgeleverd?

Bestuurders en hun rechten

Graaiende bestuurders! Despotisch gedrag van figuren die helemaal niet op zo`n functie zouden mogen zitten. De verantwoordelijkheden die gepaard gaan met zulke functies zijn ingewisseld voor hun rechten. Hun rechten. Hun recht op drie ton ontslagvergoeding. Het recht op 2 ton salaris en het recht om vorig jaar het eigen salaris met 19% te verhogen. Al deze rechten keurig verpakt in protocollen en wetboeken welke in de loop der jaren netjes opgesteld zijn door hun eigen kringetjes. Waar zijn jullie verantwoordelijkheden? Jullie taak om verdorie zorg te verlenen? Er komt ook geen enkel tegengeluid uit deze wereld. Zegt ook weer iets wat mij betreft…

De zorg is kapot

Terwijl deze snelle toppers zich helemaal vol laten lopen met geld dat u keurig via de verzekeringsbedrijven jarenlang heeft doorsluist met inmiddels een flink deel van uw salaris, vliegen er volgend jaar eventjes 55.000 mensen de laan uit en volgens Abvakabo loopt dit zeker op tot 100.000 man! En wat zal het effect zijn op de aanleverende industrie? Hier laat privatisering duidelijk zien wat het betekent als alles ondergeschikt is aan winst. De manier waarop tegenwoordig alleen al wordt omgegaan met de oudjes van ons land, hoe zij, die dit land voor ons hebben opgebouwd, momenteel behandeld worden is een grote schande. Het is kapot, die hele zorg.

Ze verschuilen zich achter regels

Fraude plegen en zelfverrijking, het effect wat het blijkbaar geeft op een “bestuurder” in de hedendaagse zorg. Gewoon even een hedendaags voorbeeld: maar liefst 25 miljoen euro (!) werd verduisterd bij het Sint Antoniusziekenhuis in Nieuwegein en wat gebeurt er? “Nee, er is echt niets aan de handaldus Minister Schippers! Er is door de NZa een recordboete uitgedeeld van 2,5 miljoen euro terwijl er 25 miljoen is verdwenen, maar er is niets de hand… De NZa heeft zelfs haar tandjes laten zien. De afhandeling van dit zaakje is allemaal wederom keurig binnen de eigen regeltjes en wetjes gebeurt en daarmee is de kous af. Diezelfde Schippers haalt het in haar hoofd om ziekenhuizen ook maar gelijk in door winst gedreven private bedrijven te veranderen. Ook weer keurig verpakt met argumenten en regels en omgeven door gepraat over geld, geld en geld. Goede, verantwoordelijke zorg verlenen aan burgers is totaal uit het beeld als ik dit soort berichten lees.

Wat brengt de toekomst?

We zien het aan alles, de afgelopen jaren hebben geleidt tot puinzooi binnen de geprivatiseerde overheidstaken. Ontslag, versobering, kwaliteitsverlies, hebzucht, corruptie en zonnekoning gedrag is wat momenteel de berichtgeving beheerst. Lees Geenstijl bijvoorbeeld eens, het staat vol met voorbeelden. Privatisering en de alsmaar stijgende ziektekosten heeft volgens een recent verschenen studie van de Universiteit Maastricht onder redactie van prof. dr. Hans Maarse een desastreus gevolg: “indien de burger zelf een groter deel van de kosten moet betalen, betekent dit immers onvermijdelijk dat de zorg niet voor iedereen even toegankelijk zal zijn”.Dit moet stoppen! Als een minister zich alleen nog maar lijkt bezig te houden met het verdedigen van corruptie- en fraudezaken waarin zij wel eventjes zal uitleggen “hoe het straf- en bestuursrecht naast elkaar bestaan” dan is het al niet meer zinvol en verantwoordelijk. Het moet gaan over de zorg, al dit soort zaken zijn symptomen en niet het probleem. Als deze taken nu al zo kapot gemaakt zijn, waar staan we dan over 40 jaar? Wanneer mijn generatie een beroep op haar “rechten” moet doen?

Over de auteur

Meneer Teun ontdekt graag de geheimen van onze instituten, systemen en bankiers. Hij bezit een gezonde dosis scepticisme en wijst mensen er graag op dat veel in ons leven anders is dan het lijkt. Twitter: @Meneer_Teun