René Tissen: ‘De één wordt rijk, de ander arm’

13

Wel in Amerika, maar eigenlijk nergens in Europa wordt door burgers de vraag gesteld naar de effectiviteit van het crisisbeleid van de centrale banken. Ooit waren deze prestigieuze banken bedoeld als onafhankelijke instellingen die vanwege hun enorme deskundigheid en boven de partijen staande professionaliteit, de economische ontwikkeling, integratie en groei van landen met zachte hand konden begeleiden en waar mogelijk gezagvol konden bijsturen.

Na vijf jaar blufpoker te hebben gespeeld staat in Amerika de Federal Reserve zwaar onder druk omdat gaandeweg duidelijk begint te worden dat het pompen van overmatige hoeveelheden geld in de economie alleen maar heeft geleid tot een nooit eerder vertoonde vertekening van de werkelijke staat van de economie. Wie weet nog wat goed is en wat niet?

Gewone Amerikanen vragen zich inmiddels openlijk af hoe het toch kan dat na zoveel geldstimulering de officiële economie van Amerika maar nauwelijks boven het nulpunt wil komen, terwijl de burgereconomie een onverminderde puinhoop is. In razend tempo is Amerika een arm tot straatarm land geworden en zijn ook gewone Amerikanen hun geloof in de Amerikaanse droom verloren. In Europa is de ECB een schaduwmacht geworden die naar de willekeur handelt van de zelf verzonnen economische politiek. De ECB was nooit de droom van de burgers van Europa. Maar is nu wel hun nachtmerrie aan het worden.

De spanning tussen de officiële economie en de burgereconomie heeft te maken met de kredietcyclus en die is ook voor Nederland van belang. De banken zijn inmiddels wél enigszins hersteld en willen met mate ook wel geld uitlenen, maar er zijn te weinig ondernemers en burgers die geld willen, kunnen of durven lenen. Geld rolt nog wel, maar niet hard. Dat komt omdat de kredietcyclus doorbroken is. Er is een breuklijn ontstaan tussen de staat en de banken enerzijds en burgers en bedrijven anderzijds. Lees meer op RTLZ.

Over de auteur

Berichten van externe websites en andere bronnen.