Simpel rekenwerk en het zwarte gat

i love crisis

Als het om economische data gaat dan haakt het grootste deel van de Nederlanders al snel af. De waterval van telkens weer verschillende cijfers, prognoses en ramingen maakt ons murw. Het woord crisis leidt tot spontane braakneigingen en struisvogelreflexen. Met de kop in het zand is het zo heerlijk rustig. Toch ga ik proberen om u weer wat bij de tijd te brengen met wat simpele cijfers en daaraan verbonden conclusies. Want of u nu wilt of niet we zitten er met zijn allen middenin en het wordt meer dan  tijd dat we gaan meebeslissen over de toekomst van onszelf en die van onze kinderen.

drie simpele grootheden

De simpele cijfers

Even vertaald in woorden staat er dat onze regering in 2013 twintig miljard meer heeft uitgegeven dan er binnenkwam en dat de totale schuld van de staat is opgelopen tot 430 miljard en zal blijven stijgen zo lang we elk jaar meer uitgeven dan er binnenkomt. Alles wat er in en buiten ons land gebeurt, dus ook uw en mijn doen en laten, heeft invloed op deze cijfers. Meer overheidsuitgaven dan gepland, bijvoorbeeld door de oplopende werkloosheid, minder inkomsten omdat wij consumenten de hand op de knip houden of de extra aflossing van hypotheken en dus geen ijsjes, patat of een nieuwe auto’s. Alles heeft invloed op de inkomsten en uitgaven. Direct of indirect. Alleen een enorme economische groei zou tot flink wat meer inkomsten kunnen leiden en dat kunnen we de komende jaren gerust vergeten.

Begrotingstekort naar nul%

Om het nog wat spannender te maken hebben alle Europese regeringen beloofd dat ze het begrotingstekort de komende jaren tot nul procent gaan terugbrengen. Voor ons Nederlanders zou dit nog eens extra lastenverhogingen of bezuinigingen ter grootte van jaarlijks twintig miljard met zich mee gaan brengen en dan moet er niets bijzonders gaan veranderen en alles meezitten. Dat wordt dus een echt feest.

Ieder voor zich! – Elke crisis is ook een kans?

Met veel geld maak je nog meer. Als je weinig hebt wordt dat weinige echter ook snel minder en deze ontwikkeling zien we nu al een hele tijd aan de gang. Wereldwijd worden de inkomensverschillen tussen rijk en niet rijk snel nog groter dan ze al zijn. Elke crisis is ook tegelijk een kans lijkt alleen voor de rijken te gelden. Alleen zij hebben immers voldoende speelruimte voor speculatie, machtsuitoefening en het elkaar de bal toespelen.

Op naar de realiteit

Zoals bovenaan in  dit artikel is aangetoond gaat het om simpele cijfers en grootheden. Zoethouders in de trend van het gaat al weer wat beter hebben we genoeg gehad. Nodig is de durf om de realiteit onder ogen te zien. Nog meer regels, afspraken, controleorganen, toezichthouders, bezuinigingen en lastenverhogingen helpen ons geen stap verder. Zoals het nu gaat schuiven we elke dag een stukje verder op richting het zwarte gat van de oneindige schulden. Voor wie te dichtbij komt is er geen ontsnappen meer mogelijk.

De gewone mens, u en ik

De gewone mens is aan zet. Als wij de politici niet dwingen én steunen om de durf te ontwikkelen die nodig is voor echte stappen en veranderingen dan gaan we er niet komen. Ingewikkeldheid lost niets op. Het gewone en simpele zal het moeten doen. Nodig is een mentaliteit die ontstaat als er een ramp van een enorm formaat aan de orde is. Durf, moed, eigen verantwoording, solidariteit, samendoen, het gebruik van ieders talenten tot voordeel van ieder.

Ons land is nu een staat waarin alles draait om het binnenhalen van belastingen en het daarna middels toeslagen en subsidies weer herverdelen. De uitvoeringsorganisaties (ambtenaren) kosten bergen aan geld. De gewone burgers raken in tussentijd elke relatie met de werkelijk kwijt. Voor de ziektekosten is er een zorgtoeslag, voor de huur, huurtoeslag, voor de kinderopvang een kinderopvangtoeslag, voor een koopwoning hypotheekaftrek, voor een huurwoning een(ver)huurdersbelasting etc. Wat zou het toch simpel zijn als een groot deel van het herverdelen en de daarvoor benodigde regelbergen en instanties in rook zouden kunnen opgaan.

Gewoon eerlijk werken tegen een eerlijke beloning, matige belastingen, een minimale overheid en veel eigenverantwoording en initiatief.

24 reacties

  1. De recessie van 1920 was in een winter opgelost, daarna volgde de twintiger jaren, die veel voorspoed bracht totdat er weer op los geleend werd met als gevolg 1929.

    Hoe losten ze die recessie op?

    De toenmalige president Warren Harding besloot de overheidsuitgaven met 25% te verminderen en tegelijkertijd de belasting te verminderen.
    Wat ze eigenlijk zeiden was: “Wij kunnen het niet, doe het zelf maar”.

    Daar is moed voor nodig, een politicus, die zegt dat hij gefaald heeft.

    De actie was een succes en strookt met de vier manieren, die Milton Friedman aangaf om geld uit te geven:
    -Je besteed geld aan jezelf (de meest economische manier om geld uit te geven).
    -Je besteed geld aan een ander. (Wat hier voorop staat is de relatie)
    -Een ander besteed geld aan jou. (Free lunch, Hetzelfde gedrag als bij All Inclusive, de schaarste wordt niet economisch besteed)
    -Een ander besteed jouw geld aan een ander. (hierin herkennen we de overheid en tegelijk de meest slechte manier om geld uit te geven)

    Door nu het geld terug te geven aan de burgers zullen de burgers de af gestoten taken gaan uitvoeren. Het geld gaat dus van de slechtste manier uitgeven naar de beste manier van uitgeven.

    Maar ja, dan moet de politicus wel zeggen, dat hij gefaald heeft.

    Ik denk, dat de crisis nog wel even aanhoudt.

  2. Wat nu zo leuk is; bestaande schuld kan niet langer worden afgelost door een gebrek aan ‘groei’ (een gebrek aan goedkope energie) en wordt doorgerold. Dat nieuwe krediet, om oud af te lossen cq rentebetalingen, is krediet dat nooit meer wordt afgelost. Welkom in de Matrix.

    Draghi’s uitspraak dat de ECB de periferie uit het moeras houdt ‘koste wat kost’ houdt die rentes laag. Het is vooralsnog een loze belofte, maar het werkt. De rente in de periferie daalt omdat markten een QE verwachten van de ECB.

    Grafieken en rekensommetjes tonen aan dat de schulden situatie onhoudbaar is, wereldwijd. ALLE markten zijn/worden gemanipuleerd.

    Vergeet de fundamenten, die zijn doorgerot. De keet wordt gestut met leugens, manipulaties, dreigementen en financial engineering.

    Deze ‘status quo’ zal men logischerwijs bewaken tot de wetten der natuur laten zien dat de keizer poedeltjenaakt is; staat te moonen zelfs naar het grote publiek.

    1. O ja, nog iets; elke in de VS gecreeerde ‘job’ kostte $450.000,- aan QE.

      Rente op 2-jarig Italiaans staatspapier onder 1%, welke gek legt nu in onder inflatie, …? Frontrunning de ECB, verwachting van QE, compleet verneukte marktwerking= ernstig teken van moreel verval.

      85% van de beurshandel vindt plaats door HFT; High Frequency Trading, kolossale gebouwen vol hardware die algo ritmen de wereldwijde beurshandel kunnen laten STUREN.

      1,3 miljoen Amerikanen die vorige week uit de uitkering ‘vielen’ en DUS niet langer meetellen in het leger der werklozen.

      De FED, as we speak, op jaarbasis net zoveel bijprint aan dollars als in de volledige afgelopen 100 jaar.

      Voeg daar aan toe politieke uitspraken als:

      When things get complicated, you have to lie

      En

      We all know what to do, but we don’t know how to get re-elected after we have done it

      Mag ik een collectief “roll the motherfucking guillotines” biflaten?

      1. Fantastisch verwoordt!

        Nu alleen nog ergens zendtijd weten te krijgen om ook het grote publiek eens heel flink wakker te krijgen uit de struisvogelmentaliteit zoals Ben in bovenstaand prachtig artikel beschrijft!

  3. Beste Ben,

    ik heb ook een paar cijfers: € 1,00 Bruto Binnenlands Product (BBP) en de € schulden.

    Maar voor mij zijn de droge cijfers echt niet relevant. De RELATIE en de DYNAMIEK tussen deze 2 cijfers lijkt me zinnig te bekijken om te begrijpen wat de kansen zijn dat de economie uit de “crisis” ontsnapt.

    Het “geldsysteem” is een SCHULDENFABRIEK en derhalve mathematisch onhoudbaar en onmogelijk te redden.

    Bij de schepping van iedere € 1,00 ontstaat er automatisch een schuld groter dan € 1,00. € 1,00 BBP kost immers meer dan € 1,00 om het te realiseren. Bij elke BBP groei hoort een nog grotere schuldengroei. Elke inspanning, hoe goed / hoe innovatief dan ook wordt door de schuldenfabriek direct omgezet in steeds grotere schulden.

    Dit maakt de economie als geheel insolvabel.

    Tijd om de schuldenfabriek aan te pakken.

    1.
    Bankensplitsen conform de Glass-Steagall norm met terugwerkende kracht vanaf september 2008. Het scheelt minstens €50 miljard op het staatsbudget. In 2008 (het jaar van de “redding” van AbnAmro/Fortis) steeg de staatsschuld met €100 miljard.

    2.
    Weg met het ESM, en de reeds daarnaartoe overgeboekte miljarden terughalen.

    3.
    Soevereine Munt invoeren, ook bekend als systeem van Nationaal Krediet, zo zijn wij verzekerd dat de staatsschuld in een klap nul wordt en dat de Staat nooit meer schulden hoeft te maken. Het Nationale Krediet inzetten bij de ontwikkeling van de fysieke economie (die voorrang moet krijgen boven de financiële sector).

    1 + 2 + 3 = Schuldenafbouw + Herstel.

    = = =

    Hier is een grafiek dat het verband laat zien tussen het BBP en de schulden in de VS tussen 1952 en 2013:
    – klik weg de lijn “GDP to Debt Ratio (L)” door het vakje linksonder te drukken en het blijft over de lijn “Debt to GDP Ratio (R)”
    – zie in 1952 er was een credit (schuld) nodig van circa $ 1,30 voor $ 1,00 GDP (BBP)
    – zie in 2013 een credit (schuld) van $ 3,50 nodig voor $ 1,00 BBP
    http://www.macrotrends.net/1381/debt-to-gdp-ratio-historical-chart

    Binnen het huidige geldmodel is economisch herstel mathematisch onmogelijk. Geen “onheilsprofeet” uitspraak (zoals verbeten Dijsselbloem laatst riep) maar wiskundig bewezen en door de statistieken bevestigde onmogelijkheid.

    Met dit “geldsysteem” komt de economie nooit uit de depressie.

    1. Niemand, maar dan ook niemand, niet Nederland, niet Europa, niet de ‘burger’ ontsnapt aan het cumulatieve schuldensysteem.

      Swift, petrodollar, cds’s, cdo’s, interest rate derivatives, polonium 210….

      Een systeem dat is ontworpen om te imploderen zal slechts hen dienen die eerder plaats namen aan de tekentafel.

        1. Het is ook zoals in dat filmpje van de matrix zo, dat velen niet eens het bedrog willen zien , laat staan een ander systeem…

          http://www.youtube.com/watch?v=i6dQyUyAo4M

          De wereld en de menselijke geest is verziekt door materiezucht , het geluk wordt gezocht in plastic uiterlijkheden. En dat is de grote valstrik.
          De geestelijke gevangenheid is naar mijn idee the matrix.

          1. En die gevangenheid wordt constant gevoed door reclame en media.

            Want bedenk eens wat je als mens buiten eten , drinken en onderdak nodig hebt , of wat je denkt nodig te hebben , en wat voor acties je daardoor neemt, je handelingen…

            alles is ijdelheid…

  4. Ik mis alleen nog de private schulden à ca 833 miljard euro die bij ongeveer 50 procent van de bevolking zit.
    Juist dat maakt het volgens mij allemaal extra gecompliceerd. Als de rente ook maar 1 % stijgt wat dan?

    1. Juist. Nederlands (economisch én sociaal) kernprobleem, de
      huizenmarkt en de daaraan gerelateerde hoge gezinsschulden (ca. 125% bbp) wordt ook hier praktisch onbesproken gelaten. Alsof het
      niet onze eerste prioriteit zou moeten zijn, maar een toevallige bijkomstigheid die vanzelf wel oplost als ‘de crisis’ voorbij is.
      Dat is een fatale misvatting, want ONZE crisis bestaat niet uit banken, staatsschulden, leenrente, begrotingstekort of Eurozone, maar
      hoofdzakelijk uit de vastgelopen huizenmarkt en de gezinsschulden.

      Gaan we door met negeren, dan blijft het voor Nederland nog heel lang aanmodderen.

  5. Het proces van bewustwording bij ons brave burgers duurt langer dan menigeen denkt. Er wordt zo links en rechts wat gemopperd op de bezuinigingen die een groot deel van onze bevolking al een aantal jaren treffen. Nog altijd denkt men dat het binnenkort weer beter gaat worden. Ja, op de beurzen en bij de upper ten. En natuurlijk volgens de voorspellingen van onze optimistische beleidsmakers. Maar voordat de verwende polderpieper op z’n luie reet voor showbiznieuws zich echt gaat beseffen dat het elk jaar moeilijker wordt om in onze verwende levensstijl nog een beetje fatsoenlijk rond te komen is het leed al geschied en zijn we over het punt van no return. Dan is de balans tussen werkenden en niet-werkenden compleet verstoord en wordt ons sociaal stelsel ten behoeve van de bezuinigingen verder afgebouwd. Geen toeslagen en subsidies meer, uitkeringen die achter blijven bij de prijsontwikkeling(inflatie), etc, etc. Er is nu eenmaal teveel schuld en er gaat nu eenmaal een berg geld naar de almachtige EU.

    “Met de kop in het zand”, blijft het zo heerlijk rustig, zo schrijft Ben. Het bewustwordingsproces heeft nu eenmaal een langzaam verloop en loopt altijd achter de feiten aan. Daarom reageren burgers al eeuwen te laat in tijden van crisis en gaan pas de straat op als de nood op het hoogst is. De tijd zal het ons leren hoe de komende 10 jaar zich ontwikkelen. Wonderolie bestaat niet maar gratis geldcreatie door centrale banken lijkt wel wonderen te verrichten. Alleen leidt dat kunstmatige groei en verwacht ik dat op termijn onze economie daardoor rare kunsten gaat vertonen. Nogmaals, de tijd zal het leren.

  6. Links of rechtsom, de schuldeisers zullen de kosten betaald moeten hebben. Een andere mogelijkheid is er niet. En met de nog steeds toenemende schulden hoef je geen rekenwonder te zijn om te zien welke kant het opgaat.

  7. Ben, wake up and smell the coffee. We zitten in een schuldencrisis van epische proporties. Gevolg van uit de hand gelopen PARTICULIERE schuld en veroorzaakt door een crimineel en corrupt financieel systeem. Het het uit de hand lopen van de overheidsfinancieen is een gevolg van het barsten van die particuliere schuldenbubble. En nu is het opeens de schuld van de verzorgingsstaat. Ik ruik teveel ideologie en te weinig analyse.

    1. De te grote particuliere schuld is opgebouwd omdat burgers en bedrijven gebruikt maakten van fiscale voordelen. Deze fiscale wetten zijn tot stand gekomen in de 1e en 2e Kamer, dit zijn dus overheidsbesluiten. Ik heb niemand horen protesteren tegen wetten. Tevens zijn er heel veel wetten die gebruik van grond en onroerend goed beperkt. Ook dit zijn allemaal overheidsregels ingesteld door de door u gekozen politieke partijen. Het gevolg is dat de aanbodkant van huizen beperkt werd maar de vraagkant niet, hierdoor stegen de huizenprijzen, die gingen een paar keer over de kop. Aangezien de overheid enorme belastinginkomsten binnenhaalden door deze hausse, hebben zij de woningmarkt nog meer gereguleerd. De banken deden hieraan mee, omdat zij mee moesten doen. Maar dit is weer een apart verhaal.
      De verzorgingsstaat zorgt ook voor enorme problemen. Het begrotingstekort en de staatsschuld zijn juist het gevolg ervan. Al vanaf 1900 heeft de overheid tekorten. De laatste 10 jaar is het uit de hand gelopen. Door cliëntelisme, politieke concurrentie (nee zeggen kan niet meer) en op papier verworven rechten (deze zijn niet gratis) zijn de overheidsfinanciën helemaal uit de hand gelopen. De vorige en huidige generatie hebben om hun rechten uitgevoerd te zien, enorme schulden opgebouwd, die niet meer terugbetaald kan worden. Dit betekent dat de komende generatie de prijs ervoor gaat betalen, oftewel uw kinderen.
      Er is teveel ideologie en te weinig verantwoordelijkheid van de burgers. Vergeet niet wij schijnen collectief verantwoordelijk te zijn, dus niemand voelt zich verantwoordelijk voor haar eigen gedrag.

      1. Over de voor en tegens van een al dan niet te doorgevoerde verzorgingsstaat kuinnen we heel lang doorgaan, feit blijft dat we nu wereldwijd in de problemen zitten door veel te ver opgelopen particuliere schulden. Om maar bij Nederland te blijven: vanaf de jaren negentig drongen we de staatsschuld terug van tegen de 80% van het bbp naar 40%.( In 2006 en 2007 was het financieringstekort zelfs omgebogen in een heel klein overschotje). Die Nederlandse staatschuld is daarbij dan ook nog eens een keertje heel betrekkelijk en niet los te zien van het Nederlandse pensioensysteem. Omdat pensioenpremies aftrekbaar zijn en pensioen bij uitkering pas belast worden, worden belastinginkomsten naar de toekomst verplaatst. In 2008 stond daarom tegenover de staatsschuld van rond de, toen nog, 250 mld een belastingclaim op pensioenen die nog groter was. De zogenaamde schuld die niet meer terugbetaald kan worden is met andere woorden een mythe. (De staatsschuld is wel om een heel andere reden niet af te lossen: dan verdwijnt namelijk je geldhoeveelheid)

        In dezelfde periode dat Nederland de staatschuld terugdrong, nam de hypotheekschuld van Nederlandse gezinnen toe van circa 40% naar 120%. Dezelfde politici die ook toen al babbelden over de onbetaalbare verzorgingsstaat keken zorgvuldig weg. Met verzorgingsstaat of niet heeft het weinig te maken.

        1. De staatsschuld teruggedrongen van 80% naar 40%. Pardon?? Hopelijk ga je niet suggereren dat de overheid miljarden heeft afgelost. Echt niet. De economie was gegroeid maar de schuld groeide ook. In absolute getallen groeit de schuld alleen maar vanaf 1900. Er is nooit een aflossing geweest. Door de sterkere groei van het BBP tov de schuld is het percentage hoogstens gedaald.
          En de toekomstige belastingenbaten van de pensioenado’s zullen gebruikt worden om de uitgaven van de overheid te betalen en niet om staatsschuld of begrotingstekort te laten verdwijnen. Op dit moment heeft NL al 3,1 pensioenado’s, en ik zie de staatsschuld alleen maar groeien.
          De overheid geeft structureel meer uit dan zij binnenkrijgt aan belastinginkomsten. Een groot deel van de huidige belastinginkomsten is ook afkomstig van de pensioenado’s. Het tekort is gemiddeld 20 miljard per jaar. Dus wordt er geleend.
          Wil je dat de staatsschuld minder wordt, zul je toch eerst het tekort moeten saneren. Dan moet je tientallen jaren geld overhouden om met dat geld de schuld af te bouwen. En dit scenario zie ik niet gebeuren.
          Bij het afbouwen van de staatsschuld hoeft u zich geen zorgen te maken over het verdwijnen van de geldhoeveelheid. De enorme hoeveelheid geld wat nu in het systeem zit, zal minder worden als je aflost. Het gecreëerde geld gaat er dus uit, dus de inflatie gaat dalen.
          Dit is echter giraal geld, niet echt bestaand geld. Het geld wat overblijft wordt dus meer waard. Als ik mijn hypotheek aflost, verdwijnt mijn geld toch ook niet. In tegendeel, ik hou hierdoor iedere maand besteedbaar inkomen over.

  8. “Door de sterkere groei van het BBP tov de schuld is het percentage hoogstens gedaald.”

    Klopt als een bus. Maar in dezelfde periode dat die staatsschuld als percentage van het bbp daalde, nam de particuliere schuld juist sterk toe. Dan is het op z’n minst op z’n plaats om vraagtekens te zetten bij het gemak waarmee die staatschuld nu opeens vereenzelvigd wordt met de oorzaken van de schuldencrisis. Kijk eens naar landen als Ierland of Spanje. Een staatschuld van om en nabij de 35% voordat de met buitenlands kapitaal gefinancierde bellenblazerij op de vastgoedmarkten begon. Nu zit Ierland op 124% en Spanje gaat naar de 90%. Allemaal veroorzaakt door het doodknuffelen van de burgerij door de verzorgingsstaat zeker? En, nogmaals Nederland: zonder dat pensioensysteem hadden we tot 2008 niet eens een staatsschuld gehad. Op die staatsschuld betaalden we vorig jaar trouwens 11 miljard euro rente, op de particuliere schuld een miljardje of 65.

    “Dit is echter giraal geld, niet echt bestaand geld.”

    Daar zou ik maar niet zo zeker van zijn. Juist door betalingen van de overheid aan het publiek komt de zogeheten basemoney (het geld wat door de centrale bank in omloop wordt gebracht) in het systeem en door betalingen van het publieke verdwijnt dat geld weer uit de omloop. Tegenover de geld in circulatie worden staatsobligaties in omloop gebracht. Als die wordt afgelost verwijnt er dus basemoney, want aflossen betekent per saldo dat de overheid minder uitgeeft dan binnenkrijgt.

    “Als ik mijn hypotheek aflost, verdwijnt mijn geld toch ook niet.”

    Nou en of! Dat is nu net de essentie van fractioneel bankieren! Bij het aangaan van een lening werd het bijbehorende girale tegoed uit het inmiddels befaamde ‘niets’ geschapen. Bij het aflossen van de schuld verdwijnt het girale geld weer in datzelfde niets. Welkom in de wondere wereld van de geprivatiseerde schuld/geldschepping.

  9. Gewoon eerlijk werken tegen een eerlijke beloning, matige belastingen, een minimale overheid en veel eigenverantwoording en initiatief.

    Moet er wel werk zijn!!!
    Wat ook nog eens normaal wordt betaald en met normale tijden en voorwaarden.

    Als je de toeslagen zou schrappen dan krijgt de voedselbanken een stormtoeloop.
    Door de toeslagen kunnen minderen onder ons ten minsten nog eten.
    Overdreven ? nee hoor .
    Want de boodschappen worden ook steeds duurder.
    En overal moet je tegenwoordig voor betalen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.