Sociaal akkoord, problemen opgelost of niet?

21

We spreken af dat we blij, optimistisch en vrolijk zijn. De geest van beklemming is voorbij. Premier Rutte vindt dat we moeten ophouden met somberen. De afspraken met de werkgevers- en vakbondsvertegenwoordigers zijn in beton gegoten volgens minister Asscher. Wie wat dieper op de gemaakte afspraken ingaat ziet dat er eigenlijk niets is opgelost. Noodzakelijke vernieuwingen en hervormingen worden niet of nauwelijks in gang gezet en de overheidsuitgaven kunnen gewoon blijven groeien. De tijd moet zijn werk doen in de hoop dat het vanzelf goed komt.

rutte blij

Lachende en gewichtig kijkende mannetjes

Het was een week voor alfa-mannetjes. Om de inhoud ging het in feite niet echt. Alle partijen hadden een niet te moeilijke en vooral niet te concrete overeenkomst nodig die als eerste aantoonde dat vertegenwordigers van de regering, vakbond en werkgevers er samen toe deden. Ieder had er breed lachend “het beste” uitgehaald voor zijn achterban en Nederland als geheel. Er is weer draagvlak ontstaan waarop ieder zich kan beroepen en dat vast en zeker ook vaak zal doen. Geen brute decreten maar polderoverleg en overeenkomsten. Wat volgt is volkomen onzeker zowel qua uitwerking als wat de te behalen einddoelen betreft.

Sluipende lastenverhogingen

Hoe we het ook draaien of keren vele van de uitgezette kaders hebben als gevolg dat er op de een of andere plaats of wijze weer meer lastenverhogingen komen voor werknemers en werkgevers. De ww premie, financiering van het derde jaar ww, aanpassing van de fiscale regelingen voor pensioenopbouw etc.

Krachtig optreden en de crisis te lijf gaan.

Wie de besluitvorming sinds  de komst van kabinet Rutte II volgt die al er al snel geen touw meer aan vast kunnen knopen. Wat vandaag hard afgesproken is krijgt morgen een compleet andere uitleg of wordt weer opengebroken. Minister Opstelten en Staatssecretaris Teeven zijn het schoolvoorbeeld van zogenaamd krachtig optreden, grove spraak en spierballenvertoon. Drugs mogen wel worden verkocht maar niet worden ingekocht. Wat daar van het gevolg is hebben we deze week in een uitzending van Zembla mogen aanschouwen. Duizenden wietplantages. Voor 180 miljoen aan gestolen stroom. Verhuurders die ongewild en onwetend te maken krijgen met misbruik van hun woning en daarna met enorme schades blijven zitten. Opstelten wil er niets aan doen. Staatssecretaris Teeven vond het heel erg dat er rond de asielaanvraag van de Rus Dolmatov meerdere keren onzorgvuldig (vertaal helemaal fout) was gehandeld door de diverse overheidsdiensten en… hij gaat er natuurlijk voor zorgen dat het niet meer voorkomt, hetgeen geen probleem zal zijn omdat Dolmatov (in al zijn wanhoop?) zich zelf het leven heeft genomen.

Hoe verder?

De hele politieke arena blijkt een soort circusgebeuren te zijn geworden. Er schijnt slecht één gedachte hoogtij te vieren. Hoe kom ik in de picture en hou ik mijn plaats bezet. We zullen hoe dan ook verder moeten. Wie Rutte vertrouwt die kan dat doen in blijdschap en vreugde. Wie verder kijkt dan zijn neus lang is die weet dat het vanmiddag, morgen, overmorgen of snel daarna allemaal weer heel anders kan zijn. Slovenië dat zijn hand ophoudt, president Hollande die struikelt, Portugal dat door de knieën gaat omdat de krachten op zijn. Wat mij betreft hebben we de weg omhoog die ons naar het licht voert met het achterlaten van oude jassen en gewoonten nog niet gevonden. Eerst maar hopen dat vanmiddag de lente doorbreekt, het zonnetje zijn warmte en licht met ons wil delen, gratis en voor niets. Heerlijk.

Nog even dit

Halbe Zijlstra fractieleider van de VVD gaf zondagmorgen aan dat hij het verhaal van Rutte, dat met de sociale partners overeengekomen was dat de afgesproken bezuinigen in elk geval een tijdje in de kast gingen, maar een raar verhaal vond. Al in augustus moest er definitieve besluitvorming komen en in de korte tijd die rest zou Nederland economisch gezien er echt niet heel anders uit gaan zien.

In het programma Buitenhof mochten hoogleraar Flip de Kam (pvda) en Robin Linschoten (vvd) hun zegje doen over het sociaal akkoord en de euforie daarover. De Kam en Linschoten gaven beiden aan het fantastisch te vinden om enthousiast te zijn maar het optimisme van Rutte niet te kunnen delen. Volgens Linschoten had het kabinet andermaal de kans laten liggen om tot hervormingen te komen. Volgens De Kam had het kabinet ook nu weer getoond dat men van de hak op de tak springt. Onbetrouwbaarheid waar de burgers een vreselijke hekel aan hebben met als resultaat een nog groter gebrek aan vertrouwen. Al met al waren we met het sociaal akkoord eigenlijk niets opgeschoten. In augustus zou de discussie over alles en nog wat opnieuw beginnen.

Met u zou ik heel graag even een aantal maanden vooruit kijken. Als in augustus mocht blijken dat van het optimisme van Rutte helemaal niets terecht is gekomen, dan lijkt het mij allemaal wel heel erg moeilijk te worden voor Rutte II. Afwachten maar.

Over de auteur

Biflatie.nl publiceert artikelen over de crisis en de huidige (macro)-economische situatie. Ook nieuws over bitcoin & cryptocurrencies, de huizenmarkt, goud & grondstoffen, de machthebbers en het monetaire systeem. Twitter: @Biflatie