Waarom geven wij de multinationals zoveel belastingvoordelen?

3

Citaat uit het AD: “De bestuurders van Shell benadrukken dat het Rijk weliswaar belasting misloopt, maar dat hoofdkantoren van multinationals veel en hoogwaardige banen opleveren. Ook leverde Shell volgens Van Loon vorig jaar 4,5 miljard aan andere belastingen op voor de staat, zoals accijnzen, loonbelasting, btw en dividendbelasting.”

shell dividend

Grootst mogelijke ongelijkheid

Hallo, wat een lulkoek! Hoeveel banen levert het MKB? En hoeveel omzetbelasting, loonbelasting en winstbelasting(IB) brengen deze ondernemers in het laatje? Het MKB levert maar liefst 70 procent van de werkgelegenheid in NL. Waarom geven wij de multinationals zoveel belastingvoordelen? Hier is toch sprake van ongelijke behandeling van in NL gevestigde belastingplichtige ondernemingen. Als je nu ZZP’er bent of ondernemer, dan wel eigenaar van een BV of VOF, of aandeelhouder van een NV of multinationale onderneming, het maakt niet uit. Er wordt geld verdiend binnen de NL-grenzen, of wel vanuit NL over de grens waarover conform het gelijkheidsbeginsel binnen de Nederlandse Staat belasting dient te worden geheven. Natuurlijk zijn er internationale belastingverdragen ter voorkoming van dubbele belastingheffing waardoor in principe belasting wordt geheven door het thuisland waar de multinational is gevestigd. Echter is de globalisering is ook doorgedrongen in de fiscale wetgeving. Dure accountants en belastingadviseurs maken slim gebruik van de mazen in de wet en weten overheden met hun belastingdiensten onder druk te zetten met mooie beloftes over werkgelegenheid van de grote bedrijven die zij vertegenwoordigen.

Meten met 2 maten

Multinationale bedrijven die in Nederland hun internationale hoofdkantoor hebben, mogen veel kosten op hun winst in mindering brengen. Zo verontschuldigen zich de bestuurders van Shell. Wijzend op de internationale belastingverdragen geven ze aan volledig aan de fiscale regels te voldoen. Toch deugt hier iets niet. Hun verhaal klopt dan wel maar moreel gezien deugt het niet. Er wordt aangaande onze fiscale wetgeving duidelijk met 2 maten gemeten. Hoe kan het bestaan in een democratie, waar we in de veronderstelling verkeren een belastingwetgeving te hebben met een redelijke draagkracht, dat er zo’n grote fiscale ongelijkheid bestaat tussen het MKB en de multinationals. Het is in feite ondenkbaar dat onze parlementaire democratie deze enorme scheve verhouding al jarenlang gedoogt. Hoe zou dat toch komen? Ik denk dat mijn vaste lezers al begrijpen wat ik zeggen wil. Het is de macht van het kapitaal. Zo simpel is dat. Overheden worden afgeperst door de rijke multinationals met bijvoorbeeld grote woorden over werkgelegenheid.

Globalisme, partner van kapitalisme

Maar er speelt nog iets anders. De grote wereldmachten zoals Google, Microsoft, Facebook, Apple, Amazon, Netflix, Tesla en nog duizenden andere Tech-grootmachten zijn beursgenoteerde bedrijven waarin voor biljoenen aan kapitaal is belegd. Veel institutionele beleggers zijn daarin belegd. Het is de magneetwerking van het grote kapitaal en is levensgevaarlijk als het magnetisch veld aan kracht inboet. Een beurscrash van catastrofale omvang zal het globalisme omver werpen als de aandelen van de grote techreuzen zouden instorten. Niet voor niets worden de techreuzen in de watten gelegd met fiscale voordelen en goedkope vestigingsplaatsen. Hun bijna onbelaste winsten mogen absoluut niet worden aangetast want aandeelhouders worden dan heel nerveus. Ze zouden zo maar in paniek hun aandelen in de uitverkoop kunnen gooien. En daarmee wordt het ovale cirkeltje weer rond. De enorme kapitaalvernietiging veroorzaakt een mondiale schokgolf waardoor grote werkloosheid ontstaat. Het MKB is natuurlijk direct en indirect als toeleverancier afhankelijk van de techreuzen en zal met hun omzet en werkgelegenheid ook terugvallen. Kortom, Henk en Truus zijn de pineut. Het is de vicieuze cirkel van het kapitaal wat ronddraait in een globale economie en mede door fiscale voordelen van overheden en geldverruimingsmaatregelen van centrale banken (negatieve rente etc.) is aangetrokken door het grootkapitaal. Uiteindelijk zal de scheefgroei onder de bevolking de boel weer in balans trekken als de ontevreden middenklasse de straat op gaat. Het is een langzaam proces waarvan op dit moment moeilijk is in te schatten in welke fase we verkeren. Ach, zoals altijd in de maalstroom van het dagelijkse leven, het is opletten geblazen.

Over de auteur

Gerrit heeft het unieke vermogen om helder en zorgvuldig een uiteenzetting te geven over de economische ontwikkelingen in voornamelijk het Hollandse polderlandschap. Hij doet dat vanuit een burgerlijke nuchterheid en maatschappelijke betrokkenheid.