Willem Middelkoop over een globale goudstandaard

22

Het valt momenteel aan de goudprijs niet af te lezen, maar goud is aan een enorme “comeback” bezig. Rusland en China kopen op agressieve wijze openlijk goud op. India wordt momenteel geconfronteerd met een gigantische vraag naar goud dat zelfs leidt tot grote tekorten op de handelsbalans. Maar ook in Europa zien we opvallende gebeurtenissen. Duitsland, Frankrijk, Zwitserland en Nederland zitten in het proces van het terughalen van hun eigen goud, of hebben dit reeds ter discussie gesteld.

Daar komt nog bij dat ook de ECB erover nadenkt haar goudreserves verder uit te breiden, mogelijk in een poging om deflatie te bestrijden. Je kunt rustig concluderen dat een “nieuwe goudstandaard” reeds geboren is, zonder dat hier formele beslissingen over genomen zijn. Tenminste, zo stelt de invloedrijke internationale zakelijke redacteur van The Telegraph “Ambrose Evans-Pritchard”. Hij beschrijft de voortdurende inspanningen van landen om zoveel mogelijk de hand te leggen op fysiek goud.

De wereld beweegt zich stap voor stap richting een “Facto Gold Standard” zonder enig overleg tussen G20 leiders voor een plan om een dergelijk project te ondersteunen. Echter noch de dollar, noch de euro zijn verenigbaar met een dergelijke trend. De constructie van de huidige monetaire en economische unie is aan het rotten waardoor ze zich van de ene in de andere crisis begeeft. Er is gebrek aan een grondig fundament of centrale steunpilaar zoals een “treasury”. De dollar is inmiddels een piramide van schulden geworden en we kunnen allemaal wel raden dat deze schulden in de toekomst weg geïnflateerd zullen worden – goedschiks, dan kwaadschiks.

De centrale banken die nu goud opkopen zoals we dat zien gebeuren in Azië, ook wel gezien als het grondstoffenblok, zijn hier de opkomende machten. Zij bezitten nu twee derde van de buitenlandse reserves. Het is geen geheim dat China elke dip aangrijpt om goud bij te kopen op zoek naar pogingen om haar goudreserves boven de 2% te tillen. Rusland heeft zelfs te kennen gegeven maar liefst 10% van haar reserves in goud aan te willen aanhouden. Varianten van dergelijke strategieën zien we nu ook van de Pacifische regio tot de Golfstaten en zelfs in Zuid-Amerika.

Nu heeft de Bundesbank besloten om een deel van haar goud terug te halen uit Parijs en de Verenigde Staten. Persoonlijk had ik het idee dat de Buba (Bundesbank) er een geheime agenda op nahield of op zijn minst iets weet en verbergt voor de buitenwereld. Het krijgt dan ook veel kritiek en weerstand van de bevolking en leden van de het Duitse parlement (Bundestag). Maar dat is nog niet het einde van het verhaal. Het feit alleen al dat deze weerstand bestaat, en zelfs zo georganiseerd, toont aan hoe groot het verschil is tussen de opvattingen van de grote democratieën en de economische machten. Dit is een nieuw maar ernstig politiek fenomeen binnen het globale systeem.

De schrijver citeerde ook “Mohammed El Erian”, een voormalig topman van Pimco, die bang is dat de repatriëring van goud zou kunnen leiden tot een groeiend internationaal wantrouwen in ons financiële systeem:

“In eerste instantie kan deze trend zich verplaatsen naar andere landen welke ook ineens hun goudreserves willen repatriëren. Immers, als je je eigen goud in je thuisland wilt bewaren, en dat is een grote “als” voor sommige landen, wil je niet het land zijn dat als laatste zijn goudreserves nog ergens in een ander land in beheert heeft. Mocht het bij dergelijke ontwikkelingen blijven, zal dit nagenoeg geen verdere impact hebben op het functioneren en het welzijn van de globale economie. Maar wanneer wederzijds wantrouwen zich vertaalt in multilaterale spanningen, kan de wereldeconomie geconfronteerd worden met grote problemen. Veel onevenwichtigheden zullen moeten worden uitgevochten waarbij er altijd een verliezende partij is. “Beggar-thy-neighbour” – praktijken kunnen plaatsvinden waarbij landen hun problemen oplossen ten koste van andere landen“.

Dergelijke ontwikkelingen herinneren ons aan de implosie van de “London gold Pool” in 1968. Lees meer op Goud-Portal

Over de auteur