Wordt dit ‘gevaarlijke’ boek over president Trump verboden?

19

John Bolton (VS, 1948) is de voormalige Nationale Veiligheidsadviseur die nu een boek geschreven heeft over zijn anderhalf jaar onder Donald Trump. Deze laatste poogt met al zijn macht verschijning te verbieden. The New York Times met ‘breaking news’ op 17 juni 2020: ‘ The Justice Department asked a federal judge to halt publication of John Bolton’s memoir, escalating the legal fight as explosive details emerged.‘ Wikipedia.org: ‘John Robert Bolton is een Amerikaans politicus en diplomaat van de Republikeinse Partij. Hij was de Nationaal Veiligheidsadviseur onder president Donald Trump van 9 april 2018 tot 10 september 2019.’ Tjonge jonge, amper 18 maanden in dienst (het is vanaf Trump in office kwam in 2017 een gaan en komen daar; meer gaan dan komen eigenlijk.) En toch al zoveel dat het licht blijkbaar niet mag zien…gezién? Gehoord, verzameld, die mister Bolton? Boeken verbieden, hmm, dat is niet zo netjes, dat heet censuur. Heel openlijk dan nog bedreven. Dan ben je niet heel ver meer af van boeken verbranden, toch?

Woorden, ideeën zijn gevaarlijk

Hoe machtig is het woord, toch nog. Hoe gevaarlijk zijn boeken, vanwege hun potentieel explosieve inhoud, hun ideeën. Waarom is het eerste wat een dictatuur doet controle nemen over de pers, de media? Om vervolgens ook boeken te verbieden of vernietigen? Omdat woorden als messen kunnen zijn, en ideeën als handgranaten en bommen. Woorden kunnen immers tot nadenken zetten, zelfs tot ongehoorzaamheid jegens de overheid! Dat kunnen we natuurlijk niet hebben. Ergo: weg ermee! Ze kunnen misschien zelfs een president die al tot zijn nek in de schandalen zit… Tja, wat kàn zo’n boek nog aanrichten in feite? Donald Trump heeft zo’n enorme fan base verzameld met de jaren. Diens carrière kan au fond niet meer stuk, toch? M.i. is zijn herverkiezing zo goed als een feit. Ik zei bij mezelf van in het begin, toen het Coronavirus ook in de VS uitbrak: dit kan hem zijn herverkiezing kosten. Als dit virus écht flink doorzet. (Wat ook gebeurd is en nog dagelijks!) Dat, plus een flinke beurscrash, maar best beide tezamen, toch. Ach, hoe naïef kan je op vergevorderde leeftijd nog wezen…

Kennis is gevaarlijk

In de States hebben oudercomités een grote invloed op wat in scholen zoals reilt en zeilt. Godvruchtig en gelovig als sommige ouders zijn, proberen ze in bepaalde scholen ook invloed uit te oefenen op de lesinhoud. Zo horen we over het trachten verbieden van sexuele opvoeding in lessen. Over het trachten schrappen van de evolutieleer van Darwin. Om deze te vervangen door een meer ‘christelijke’ evolutie. De mens heet dan geschapen te zijn door God. (Met alle respect voor God, als zelf een diepgelovige zijnde; maar absoluut géén respect vis à vis zulke herschrijvers en ontkenners van wetenschap of geschiedenis!) Tja, boeken kunnen ook nog eens kennis bevatten, en ook kennis is gevaarlijk. Het maakt de burgers maar slimmer, en dat kan nooit de bedoeling zijn. Om nu terug te komen op dit ene bepaalde boek van de heer Bolton. Wat is er zoal uitgelekt, toch, over de inhoud? Wat mag de wereld of al zeker toch de rest van de VS absoluut niet weten? Hoe luidt de titel trouwens van dit oh zo ‘gevaarlijke’ werk?

Belemmering van de wetsgang

Volgens De Telegraaf zou Donald Trump getracht hebben om de Chinese president Xi Jinping in te schakelen voor een eventuele herverkiezing. We kennen de bron niet van deze krant, maar is dat niet bijzonder onwaarschijlnlijk? De president van China, het eerste land van een hele resem waarmee Trump in de clinch ging omwille van zijn archaïsche idee van ‘America First’? (Intern luidt die slogan vast zoiets als ‘Trump First’ of ‘Rich America First). Maar toch: ‘Trump vroeg zijn Chinese ambtsgenoot tijdens een diner op de G20-top vorig jaar, om meer agrarische producten af te nemen. “Hij begon toen over China’s economische kracht en de mogelijkheid om de campagne te beïnvloeden. Hij smeekte Xi toen om ervoor te zorgen dat hij zou winnen”, schrijft Bolton.’ En verder nog: ‘”Het was belemmering van de rechtsgang als a way of life. Dat konden we niet accepteren.” Bolton vindt dat de Democraten zich daar op hadden moeten richten in het impeachmentonderzoek.’

‘Gevoelige informatie’

De officiële reden van het trachten van publicatie (op dinsdag 23 juni aanstaande) te verhinderen van overheidswege? Er zouden ‘staatsgeheimen’ in staan. Onder die paraplu van willekeur kan natuurlijk véél vallen. ‘Eerder waarschuwde president Trump al dat Bolton de wet overtreedt, omdat hij met zijn boek The Room Where It Happened de nationale veiligheid in gevaar zou brengen. Volgens regeringsbronnen staat het manuscript van 500 pagina’s vol met gevoelige informatie en weigert Bolton die te verwijderen,’ schrijft nos.nl. En wij die dachten dat iedereen met enige relatie tot het Witte Huis als ‘personeel’ een no disclosure moest ondertekenen. Een belofte van geheimhouding dus op straffe van rechtsvervolging. Nou ja, het is in ieder geval geweldige publiciteit. Want welke fan én tegenstander van de president wil niét meer weten over de interne keuken van dat Witte Huis?

IJdel en onzeker

Het is geweten dat Donald Trump zeer ijdel is (niks mis mee). Maar ook dat hij minutieus alles volgt wat en waar over hem gezegd en geschreven wordt. Dat duidt dan weer op een hoge mate van onzekerheid. Dat vernemen we trouwens uit een biografie over de familie Trump. En uit een ander boek specifiek over de man. Zouden die trouwens ook niet best uit de handel genomen worden? En meteen ook maar ‘Fear. Trump in the White House’, in vertaling verkrijgbaar als ‘Angst. Trump in het Witte Huis’ van Bob Woodward. De hoogst gelauwerde journalist die nog het Watergate schandaal naar buiten bracht, wat Richard Nixon deed aftreden. Waarom kon dat boek wel in 2018 verschijnen en dit van John Bolton niet? Zouden er dan toch ‘staatsgeheimen’ in staan? Zoals dat Donald een groot deel van de dag op Twitter zit. Of dat hij zich vaak terugtrekt in zijn slaapkamer, dan onder geen beding mag gestoord worden en dol is op fastfood? Ach, was ik Donald Trump (brrr…) dan zou ik zulks geschrijf over me heen laten gaan. Hoge bomen vangen veel wind. Publieke figuren moeten tegen een stootje kunnen. Comes with the territory. Hoort er bij. Eerder zou ik denken aan een waarheid uit de wereld der publiciteit, marketing en PR. ‘Of er nu goed of slecht over (je) geschreven wordt; belangrijk is dàt er over (je) geschreven wordt’. Er bestaat niet zoiets als ‘slechte publiciteit’. Veel erger is het wanneer er niét over (je) geschreven wordt. En over The Donald wordt er nog tot het einde der tijden geschreven. Kijk, ik doe het ook weer…