Boeren zijn boos en tonen dit ook massaal

16

De Nederlandse boeren eisen respect voor hun beroep, dat ze als onmisbaar beschouwen. Zonder ons geen eten op tafel, luidt het. Ze zijn met z’n duizenden en honderden tractoren op weg naar Den Haag op moment van schrijven, dinsdag 1 oktober 2019 om 8:00. De Nederlandse landbouwer is het grondig oneens met het imago dat hij en zij aangemeten wordt. Dat van dierenmishandelaars en milieuvervuilers.

Bewuste hinder

Het wordt de drukste ochtendspits ooit. Vanuit heel Nederland zijn ze op weg richting Den Haag. Om 7:00 vanochtend stond er al meer dan 1000 kilometer file. De wetgever zal het geweten hebben. De andere Nederlanders op weg naar hun werk vanochtend ook. De Nederlandse landbouwers uitten eerder al dat ze te weinig beloond worden naar hun inspanningen. Zo zouden ze slechts een fractie krijgen van de marktopbrengst van hun producten. Vandaag is hun protest vooral gericht tegen de wetgever.

Halveren en uitkopen

Hun boosheid draait vooral om ‘de uitspraak van D66’er Tjeerd de Groot. De landbouwwoordvoerder zei op 9 september in het AD dat de regeringspartij de Nederlandse veestapel wil halveren om zo de uitstoot van stikstof sterk af te laten nemen. Daarmee zegt de partij een oplossing te hebben voor de stikstofcrisis.’ En: ‘Dit bevestigt ook de commissie-Remkes, die onderzocht welke maatregelen de overheid kan nemen om te zorgen dat stikstofuitstoot in de buurt van natuurgebieden binnen de normen blijft. Een van de adviezen van de commissie is een zogenoemde warme sanering, het uitkopen van boeren waarmee het toch al niet zo goed gaat.’

Eisen

Het protest gaat onder de naam Agractie, een initiatief op Facebook van één schapenhouder. Hij kreeg duizenden reacties en een beweging ontstond haast à la minute. Dit toont ook weer de indrukwekkende kracht van sociale media. Gebruikers zijn duidelijk zeer ‘connected’ en in no time kan een beweging ontstaan. Op Agractie.nl worden hun eisen duidelijk gemaakt. Ze bestaan uit 5 hoofdpunten:

  • ‘geen gedwongen verdere inkrimping van de veestapel.
  • onafhankelijke metingen van CO2 en stikstof door een onafhankelijke partij die door de gehele sector wordt ondersteund en geaccepteerd. Geen rekentools.
  • het beleid rondom gewasbeschermingsmiddelen is gebaseerd op wetenschappelijke feiten. Niet op aannames en emotie. En dat hierover helderheid komt naar de burger.
  • dat onwerkbare regels worden herzien in afstemming met de sector.
  • duidelijkheid voor de lange termijn in afstemming met de sector.’

Gevreesd

Zoals bij de meeste demonstraties gaat het om aandacht, respect vragen. Onvrede uiten. Opkomen voor rechten. In het algemeen: gehoord willen worden. Burgers worden almaar mondiger. Sociale media zijn een tool om dergelijke acties op touw te zetten. Denk groter aan de Arabische Lente van 2010, al heeft die negen jaar later gemengde resultaten opgeleverd. En recenter aan de wereldwijde klimaatprotesten. Dit is wat machthebbers, wetgever het meest vrezen: burgers die zich samen achter één doel scharen. Hun stem laten horen en zien, almaar luider en steeds moeilijker te negeren.

Protest, protest; zo ver het oog reikt

Aan het begin van de herfst van 2019 zijn nog tal van andere protesten gaande, in verschillende landen. Zo wordt er in Indonesië gedemonstreerd tegen een aantal wetsvoorstellen, door de actievoerders als onzinnig beschouwd. Het gaat dan onder onder meer op een verbod op seks buiten het huwelijk. In Frankrijk willen de Gele Hesjes dan al maandenlang gehoord worden. Ook in Hong Kong broeit het reeds vele maanden. Daar willen de bewoners meer zelfbeslissingrecht. Minder inmenging vanwege China. Vaak is de initiële reactie van regeringen de harde tegenhand tonen. Terwijl alleen echte communicatie, ernstig en respectvol in gesprek treden met, tot duurzame oplossingen kan leiden…

Over de auteur

Zet de dagelijkse economische en maatschappelijke onderwerpen uiteen.