Brandende kwesties voor Nederland

19

Die zijn er in oktober 2019 ampel natuurlijk. We zijn ongerust over onze pensioenen. De al dan niet toenemende of meer zichtbare criminaliteit in Nederland baart velen zorgen. Er is de stikstof discussie en het Boerenprotest. Er heerst onrust en onzekerheid onder onze bevolking over tal van onderwerpen. De meningen over e.e.a. lijken ook zeer verdeeld. We willen daarom heel graag uw mening kennen over twee actuele kwesties, die zelfs niet alleen Nederland aanbelangen. Ten eerste: welke mate van persoonlijk ongemak bent u bereid te verduren met een aantal stakingsaanzeggingen aangekondigd? Bij uitbreiding ook i.v.m. demonstraties als van de Nederlandse boeren en organisaties als  Extinction Rebellion. Ten tweede: wat moeten we aan met (gewezen) IS strijders die willen terugkeren naar Nederland?  

Demonstraties

Heerst er afkeuring bij de Nederlander omwille van het ondervinden van ongemak? We denken dan aan files, nog moeilijker op uw werk geraken dan anders. Heeft u voldoende empathie om enige ongemak en hinder er maar bij te nemen? Heiligt het doel in deze de middelen? Of houdt u zich eerder terzijde van hun ernstige zorgen? Specifiek dan van de Nederlandse boeren die voor hun bestaansrecht opkomen. Zegt u: allemaal niks mee te maken, dat ze mij met rust laten en vooral niet storen? Wel beseffend dat het onze boeren zijn die voor ons voedsel zorgen. Vindt u misschien dat ze hun woede, frustratie, ongerustheid en zorgen maar op andere manieren moeten tonen. Misschien dat ze al voldoende financieel gesteund worden in hun beroep? We vernemen het hier allemaal graag!

Klimaat

Extinction Rebellion heeft Nederland aangedaan, wat u niet ontgaan zal zijn. Ook Londen (waar hun demonstraties in oktober 2019 wettelijk verboden worden.) Zestig steden staan zo op de agenda. Zonder enig persoonlijk voordeel offeren demonstranten zich op om hùn ongerustheid en zorgen te tonen. Op geweldloze en ludieke wijzen. Al worden ze soms gearresteerd of mismeesterd. Over het klimaat en de wrede of nonchalante of opportunistische manier waarop overheden (en bedrijven en burgers?) met deze brandende kwestie omgaan. Aldus de zienswijze van E.R. Het klimaat dat, toegegeven toch, van iederéén is. Zij komen dus ook op voor ù? Of hinderen ze u, geeft u er niet om, vindt u het allemaal fel overdreven? Bent u zelf begaan met de wereld en het klimaat, of zegt u: een vervanmijnbedshow? Laat u ’t maar weten, we lezen het allemaal graag! Hou u vooral niet in en spui uw mening!

Kroniek van een aangekondigde staking

Twee in het bijzonder zelfs komen er aan. Het onderwijs gaat staken op 6 november 2019. En de zorg ook, op 20 november dan. Heeft u empathie en zult u de eventuele hinder er maar bij nemen? Want die zàl er ongetwijfeld komen. Uw kind kan niet naar school, en wie gaat er voor uw oud moedertje of uw oom zorgen? Keurt u stakingen en dergelijke principieel af misschien. Maar dan: wacht tot u zelf in een vermeende patsituatie terecht komt. Uw (beroeps)lot bedreigd of beïnvloed gaat worden, vroeg of laat? U misschien zelf uw ongenoegen fysiek en met anderen mee wilt uiten. Dan gaat u misschien wel anderen ongewild hinderen? Zijn er wel nog andere manieren om dat te doen, anders dan met stakingen en/of demonstraties? En is dat geen grondwettelijk recht dan? Of: hoe ver kan en mag je gaan in deze? Mogen burgers een heel land plat leggen? Gooi het er allemaal maar uit, u krijgt hier uw forum!

IS: is of was?

De media staan er vol van. De oorlog in Syrië waaraan de inval van Turkije in oktober 2019 een nieuwe dimensie geeft. Bepaalde IS strijders van Nederlanse origine willen terugkeren. Wat met hun echtgenotes en kinderen? Is het gevaarlijk hen terug binnen onze grenzen op te nemen? Welke straf verdient wie? Wie is een meeloper geweest en wie vertrok er eerst met welke instelling? Indien deze mensen, mannen en vrouwen, berouw tonen, moeten we hen dan terug Nederland in laten? Hun paspoort afnemen, straf geven of vergeven? Hoe ver kan en mag verdraagzaamheid gaan?

Wij, Nederlanders

Vergeet niet dat wij als Nederland(ers) een internationale reputatie hebben (nog of in het verleden?) van verdraagzaamheid. Openheid. Veelkleurigheid. Progressiviteit? Gaan we die reputatie eer aan doen of ons ingraven, in stellingen, van Wij en de Anderen? Past hier (meer) gestrengheid of vergevingsgezindheid? Wat is redelijk, wat is menselijk, wat zegt de Wet? Dura lex sed lex? Onze oren en ogen staan voor u open, beste Biflaters. Laat maar komen! Dank bij voorbaat voor uw vast constructieve opmerkingen en commentaren, opinies en meningen allerhande. U wordt gehoord! Wij luisteren naar u! Onderstaande publicatieruimte is voor U…

Over de auteur

Zet de dagelijkse economische en maatschappelijke onderwerpen uiteen.