Brexit: de een z’n dood is de ander z’n brood

Alleen domme mensen veranderen nooit van idee of mening. Het mag duidelijk zijn dat heel wat pro Brexit stemmers in 2016 spijt hebben van hun reactie. Eigenlijk hadden ze geen idee wat voor gevolgen deze zou hebben. Het was ook slechts een nipte meerderheid die koos voor afscheiding van de EU. Met 51,9 procent waren ze. Het palaveren en bakkeleien over hoe zogezegd ‘de wil van de kiezer’ in de praktijk te brengen, sleept sindsdien eindeloos aan. We benoemden het eerder reeds als een never ending story. Maar die lijkt (?) nu toch naar een eindpunt te gaan. Op 31 oktober verlaat het VK de EU, met of zonder deal. Tenzij er nog een deus ex machina opduikt?

Impasse

De enige manier om uit de verdeeldheid die maatschappelijk maar vooral politiek heerst te raken, is een nieuw referendum houden. Nieuwe verkiezingen zouden dit kunnen initiëren. Dit zal premier Johnson trouwens voor de tweede keer proberen door te drukken. Hoewel commentatoren hem weinig kans geven. Hij reist vandaag, 9 september 2019, ook naar Ierland om te praten over de backstop. Het is trouwens de laatste dag dat het parlement zetelt en er iets beslist kan worden. Johnson heeft dit wetgevende lichaam buiten spel gezet of zal dit officieel doen vandaag. Het parlement zal dan pas midden oktober 2019 terug samen kunnen komen. Wat de tijd tot de 31ste nog krapper zal maken. Een controversiële daad trouwens, die heel wat kritiek krijgt.

Iedereen verliest…

Het is als bij de scheiding van een koppel, in een relatie of huwelijk. Meestal wint niemand, geen van beide partners. De EU verliest een belangrijk (hoewel vaak tegendraads) lid. GrootBrittannië is zeker geen overwinnaar. Er is de openstaande schuld van naar verluid 46 miljard euro of pond wegens ‘contractbreuk’ zullen we het noemen. De pond verloor stelselmatig aan waarde. De City ziet haar invloed als financieel centrum van Europa afbrokkelen. Ook heel wat investeerders verkozen het zekere voor het onzekere te nemen. En trekken naar elders met hun investeringen. Ook naar Nederland.

…maar Nederland wint

Britten zijn sinds het Brexit-referendum in juni 2016 bijna zes keer zoveel gaan investeren in Nederland. Andersom zijn de Nederlandse investeringen in het Verenigd Koninkrijk juist afgenomen, becijferde het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) maandag.

De echte problemen

Terwijl Britse politici van elke pluimage verhit debatteren sedert weken, maanden, jaren, blijven de echte problemen waarmee het land kampt liggen. Aan het begin van 2018 was het al duidelijk dat die omvangrijk zijn:

Low economic growth and in particular stagnant real wage growth
Poor productivity growth
Inflation which is contributing to fall in disposable income.
State of the housing market – expensive prices and rents are contributing to intergenerational inequality.
Uncertainty from Brexit transition.
Relative poverty and inequality

Economicshelp.org

Onder invloed

Gevraagd naar de prangende sociale kwesties stemt het Britse publiek over heel andere onderwerpen dan politieke. Laat staan over zoiets idioots als een afscheiding. Zich afscheiden, niet ongewoon als mindset voor een eilandstaat b.t.w., maakt zwakker. Kwetsbaarder en makkelijker te beïnvloeden. Begrijpelijk dus dat de Trump administratie haar kans grijpt om zo mogelijk het VK nog nauwer aan zich te binden. President Trump hangt premier Johnson als een wortel voor, de aanzienlijke economische deals die zijn land wachten ingeval van een harde Brexit. Eerst zien en dan geloven zouden we zeggen!

10 reacties

  1. Hoe het ook zij, GB is en blijft een eiland. Ondanks de snelle vlieg- en internetverbindingen zal een eiland altijd een eiland blijven. Het is niet wereldvreemd dat eilandbewoners zich niet makkelijk binden met de vastelanders. Een nieuw referendum zou m.i. ongeveer dezelfde uitslag laten zien als bij het eerste. Geografie en geopolitiek zijn 2 verschillende verschijnselen die niet makkelijk zijn te verenigen. Ook al zou GB bij de ‘vereniging’ blijven, het land zal altijd een bijzondere status opeisen voornamelijk door de geografische ligging. Niet voor niets was de euro niet in trek bij de Britten. Nu de Britse Pond flink is gedaald trekt waarachtig de economie weer aan: https://www.telegraaf.nl/financieel/1129535782/britse-economie-toont-groei-in-juli

    1. ‘Eilander’ is geen geografie, maar psychologie. Het heeft te maken van vrijheid en zelfstandigheid. Met patriottisme en met baas in eigen huis.
      De Britten verdienen de eigen status, zoals ook andere EU-landen die hebben bedongen, door een eigen munt en eigen monetair beleid. Door zélf te bepalen wie of wat hun land binnen komt.

      De Britten verdienen en krijgen hun zelfstandigheid, omdat ze dat zélf in
      meerderheid willen. Sterker nog: ALLE volken van Europa verdienen en krijgen hun zelfstandigheid, omdat ze uiteindelijk geen afstand zullen doen van hun eigen identiteit.

      1. De gevestigde politieke elite dwaalt verder af van hun kiezers door het groot denken in EU-verband. Ooit was er een handelsunie in EEG-verband en daaruit genoten we voordelen. Bij het grootschalig denken van eurofiele politici verlangt de politiek meer instituties naast de muntunie, zoals bankenunie, fiscale unie(op termijn) met uiteindelijk een politieke unie. Het is allemaal een brug te ver. Hiermee ontstaan transferunies waarbij goed geld naar kwaad geld stroomt. Het continent Europa wordt nooit een hechte unie. Globalisme is op zijn retour, de massa mist de vaderlandsliefde. Langzamerhand krijgt de massa het spelletje door. Niet heel vreemd dat populistische partijen in vrijwel alle lidstaten blijven groeien. In GB staat de bevolking met de hele toestand rondom de Brexit al jarenlang buitenspel door het riddergevecht in de politieke elite. Ben eigenlijk wel benieuwd waar de bevolking voor kiest bij een eventueel nieuw referendum, hoewel discutabel. Je moet natuurlijk nooit een 2e volksraadpleging organiseren als de eerste niet naar de wens was van de politieke elite.

        1. Andersom wordt er ook nooit een 2e volksraadpleging georganiseerd als het wel naar wens van de elite is.
          Dan zeggen ze: het volk heeft gekozen.

  2. Geen ‘domme mensen’. Het is goed dat er nog standvastige mensen zijn die blijven geloven in hun principes en zich niet op een dwaalspoor laten brengen door de capriolen van politieke malloten.

  3. Wat n pro Euro praatje hierboven..
    Er zijn genoeg landen die niet in de EU zitten en gewoon handel drijven met ons , zonder dat die vrachtwagens weken aan de grens staan te wachten.. Bangmakerij is het , Italie moet ontmoedigd worden om ook die stappen te willen zetten..

    1. Wat EU, Trump en Bitcoin betreft zou je hier met de eigen woorden van deze scribent kunnen zeggen: “Alleen domme mensen veranderen nooit van idee of mening.” (Sorry, Joost, je geeft een kans voor open doel en die mag niet worden gemist).

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.