De gewone man: wie is dat eigenlijk?

3

Hoe vaak komen we niet deze kreet tegen in columns en beschouwelijke artikelen waarin herhaaldelijk de term “de gewone man” wordt gebezigd. Ik word er zachtjes aan chagrijnig van om telkens deze uitdrukking weer te moeten horen. Vooral nu met de Algemene Politieke Beschouwingen na presentatie van de Miljoenennota. Ik vraag mij af of ik ook ben te rangschikken onder de gewone man. Vooral politici hebben er een handje van de kreet “de gewone man” te pas en te onpas te bezigen. Het is bijna beledigend om iedere keer weer herinnerd te worden aan het feit dat ook ik behoor tot de grote groep die zich laat benoemen als “de gewone man.” Bovendien is deze kreet nu behoorlijk achterhaald. Juist in een tijd dat ‘genderneutraal’ het nieuwe modewoord is geworden. Heb mij altijd al afgevraagd waarom niet het vrouwelijk geslacht als zodanig wordt gebruikt en wordt aangeduid als “de gewone vrouw”. Waarschijnlijk een kwestie van jarenlang achterlopen in de emancipatie.

de gewone man

Zijn vrouwen ‘buiten’gewoon

Kennelijk zijn onze vrouwen hier nooit over gevallen want nog altijd kom ik de uitdrukking ‘de gewone man” dagelijks tegen in de media. Het zou aan de andere kant ook kunnen zijn dat ik zelf achter loop en onvoldoende begrijp waarom nooit de term “de gewone vrouw” wordt gebruikt. Het zou kunnen zijn dat vrouwen niet gewoon zijn maar buitengewoon. En nu moet ik op mijn woorden letten want anders valt half Nederland over mij heen; hoewel het woord buitengewoon geen negatieve betekenis heeft, zoals bijvoorbeeld wel het geval is met “ongewoon” of “abnormaal”. Juist in deze tijd waarin we zo op onze woorden moeten passen vind ik dat de term “gewone man” moet worden vervangen door “gewone mens”. Ik snap wel dat vrouwen hierover nog niet zijn gevallen, het is namelijk iets anders dan de zwarte Piet-discussie waar het ineens zomaar over discriminatie ging. Vrouwen laten zich liever niet betuttelen door te worden misbruikt in de terminologie “de gewone vrouw”. ZIJ vinden het al lang goed dat wij mannen op deze manier worden weggezet als “gewoon”.

Tijd voor de ‘gewone mens’

Het is tijd dat wij mannen in opstand komen en gaan roepen dat vooral de dames en heren politici voortaan de term “de gewone mens” gebruiken. En niet de gewone man. Dat is netjes genderneutraal en op zich is het niet eens een lelijk woord zoals het woord genderneutraal door veel mensen nog wel wordt opgevat. Natuurlijk is mijn stukje vooral ironisch bedoeld, maar aan de andere kant zou deze discussie van nut kunnen zijn om vooral onze politici en het journaille een stoot onder de gordel te geven. Wij mannen voelen ons in ons kruis getast om telkens weg gezet te worden als de gewone man. Want eigenlijk zijn wij mannen niet zo gewoon maar vallen wij op door veel buitengewone kenmerken, niet zozeer lichamelijk maar meer in de wezenlijke kwaliteiten. In feite valt geen man te benoemen onder het begrip “de gewone man”. Iedere vent is anders en geen kerel is gelijk.

Zelf wel heel gewoon

Nu weet ik natuurlijk wel wat politici bedoelen met hun terminologie en snap ik ook wel dat mijn persoontje heel gemakkelijk is te rangschikken onder “de gewone man”. En dat is puur om reden dat ik een onopvallende inwoner ben van Nederland en qua inkomen en gedrag enzovoorts niet uitstijg boven “Jan Modaal (alweer zoiets!) of neerdaal beneden de middelmaat. Ben gewoon een “familie Doorsnee”, wat dan weer wil zeggen dat ik een partner heb en kinderen. En heel passend ‘gewoon’ woon in een doorzonwoning. Hoe meer gewoon kan ik nog zijn. En nu kom ik op mijn punt.

Gewoon kuddedieren voor politici

WIJ, GEWONE MENSEN, worden door onze politici, beleidsmakers en het journaille feitelijk als ‘gewone’ kuddedieren gezien. Dus de grote meute die weinig individueel gedrag vertonen. Alsof wij een stelletje volgzame nono sapiëns zijn die niet voor zichzelf kunnen denken maar het bekende kuddegedrag vertonen en keurig de goede herder volgen. Dat is naar mijn mening zo ongeveer het denkbeeld van de gemiddelde (gewone) politicus die zo heel makkelijk denkt en spreekt over de gewone man, eeehh de gewone mens natuurlijk.

Brood en spelen via belastingwetgeving

We zien dit foute (voor)oordeel o.a. terug in de belastingwetgeving. Geef de kudde, de gewone mensen dus, brood en spelen en ze houden zich wel zoet. Geef ze een hoog belastingtarief, maar wel met vele heffingskortingen en diverse toeslagen en de kudde graast gewoon tevreden verder. De tamme kudde ziet toch niet wat er zich buiten de groene grazige weide afspeelt in de oase van de belastingparadijzen. De gewone mens krijgt wel z’n arbeidskorting of ouderenkorting en bij een laag inkomen ook nog z’n zorgtoeslag, huurtoeslag, kinderopvangtoeslag of kindgebondenbudget.

De gewone man: Makkelijke prooi

Op deze wijze wordt de gewone mens misleid door slimme politici die in al hun partijprogramma’s wel een mooi woordje over hebben voor de gewone man. Maar juist doordat de gewone mens vanuit Den Haag maar al te graag wordt gezien als een kuddedier met weinig individueel gedrag zijn WIJ een makkelijke prooi voor de collectieve manipulatie van het Haagse partijkartel. Niet voor niets moest het raadgevend referendum verdwijnen. Men zit in het pluche niet te wachten op het geblaat van de kudde. Gewoon grazen en herkauwen, er is gras in overvloed. De mens is toch gewoon een kuddedier en behoort zich te onderwerpen aan het gezag van de goede herder.

Minder, minder democratie

Met deze beeldspraak hoop ik duidelijk te maken hoe een grote groep mensen met een modaal en beneden-modaal inkomen zoet worden gehouden door de regenten in Den Haag. Ondanks ons democratisch stelsel met een veelheid aan partijen is er heden ten dage nog weinig sprake van echte inspraak van de bevolking en worden belangrijke beslissingen, zoals het regeerakkoord, vaak in achterkamertjes genomen zoals bijvoorbeeld het laatste kabinet Rutte III in elkaar is geknutseld. Knutselwerk van de onderste plank. Ik voel mij beledigd als ik weer die kleinerende opmerking hoor van een Pechtold, Buma, Klaver of Rutte dat de gewone man ook nog enigszins bedeeld moet worden. Omdat de grote kudde al tientallen jaren schaapachtig mee blaat zonder al teveel gemekker zijn politici daar aan gewend geraakt en weten gewoon niet beter. Heerlijk weggezakt in het Haagsche Pluche, wie doet ons nog wat, dat is zo ongeveer mijn beeld van de politicus anno 2018.

‘Gewone mens’ mede schuldig

De reden dat politiek Den Haag nogal denigrerend met ons burgerbevolking omgaat is gelegen in het feit dat steeds minder ‘gewone mensen’ politiek geïnteresseerd zijn. Op het hoogtepunt van onze westerse economische hoogconjunctuur hebben we in feite alles al, zoals de smart TV en de smartphone met een volks vermaak. Het  internet met ongekende mogelijkheden, volle evenementenagenda’s, moderne infrastructuur en noem maar op. We worden al moe als we bedenken wat we allemaal het weekend zouden kunnen gaan doen. Onze bewegingsvrijheid is onbegrensd en we kennen een lange periode van betrekkelijke rust na de jaren 1940-45. Kortom, we hebben het in vergelijking met miljoenen andere niet-Westerse bewoners op deze aardkloot redelijk goed. Dus waarover zouden we ons zorgen maken? In Den Haag zoeken ze het voor ons wel uit met het mengelmoesje van partijen die al jaren een beetje van dit en een beetje van dat voor ons gewone mensen bekokstoven. Het is daarom vrij logisch dat juist door onze politieke desinteresse de regentenkliek in Den Haag hun gang kunnen gaan. Of zou het inmiddels bij de onnozelaars onder ons een beetje doordringen dat de verwijdering tussen Den Haag en Dokkum zodanig groot is dat ‘gewone mensen’ zelf blokkades opwerpen en gaan stemmen op populistische partijen in de oppositie. Die tendens is momenteel volgens de opiniepeilers behoorlijk aanwezig. De toekomst zal ons het leren!

Over de auteur

Gerrit heeft het unieke vermogen om helder en zorgvuldig een uiteenzetting te geven over de economische ontwikkelingen in voornamelijk het Hollandse polderlandschap. Hij doet dat vanuit een burgerlijke nuchterheid en maatschappelijke betrokkenheid.