Leiden benzineprotesten in Frankrijk tot sociale onrust?

4

Sinds zaterdag 17 november 2018 zijn al honderdduizenden Fransen de straat opgegaan in wat een nationaal protest lijkt te worden. De directe aanleiding is de verhoging van de benzineprijzen door de regering van Macron. Tal van brandstofdepots zijn niet meer toegankelijk. Zeker 2000 cruciale wegen werden geblokkeerd. Van Parijs tot Boulogne chaos op de wegen. Via onder meer sociale media wordt opgeroepen te anticiperen. En een ‘gilet jaune’ of geel hesje te dragen als visueel teken van protest. Er zijn al minstens één dode en honderden gewonden gevallen. Wordt dit die ene (benzine)druppel teveel die Frankrijk sociaal in rep en roer zet?

Weg met Macron?

Frankrijk is niet meer zo blij met haar president Emmanuel Macron als anderhalf jaar geleden, sinds zijn inauguratie op 14 mei 2017. Eén ‘gilet jaune’ drukt het wel erg sterk uit:

“la seule chose qu’on réclame ici, c’est le départ de monsieur Macron”

De onvrede met hun president zit bij veel Fransen diep. De hogere milieubelasting, de gedaalde koopkracht. De eerste minister was zondag 18 november op televsie te zien en horen. Hij zei het leed te begrijpen maar dat de regering koers zal houden om aan haar klimaatverplichtingen te voldoen. Premier Édouard Philippe stelde de Fransen te willen ‘bevrijden van de afhankelijkheid van de auto.’ Tja, dat kan allemaal wel zo zijn, maar een goed landsbestuurder moet weten dat je burgers op twee cruciale punten nooit mag provoceren. Twee zaken die ‘sacré’ zijn in de meeste industrielanden. Voor de automobilist is zijn wagen heilig, en voor de toerist zijn jaarlijkse vakantie. Morrel daaraan en je krijg geheid hommeles.

Anti-nationalist

Nog in november riep hij te Berlijn bij een herdenking op voor een sterker Europa. Meer Europese samenwerking en samen sterker tegen een nefast soort nationalisme. Het soort dat tot racisme en extremisme leidt. Met bondskanselier Merkel pleitte hij zelfs voor een eigen Europees leger. Zeer tegen de zin van de Amerikaanse president Trump maar dat lijkt hen weinig te kunnen schelen. Vrienden zijn Trump en Macron zeker niet. “Ik ben de grootste tegenstander van nationalisten”, zegt Macron zelf. Een opvallende uitspraak voor een Fransman, ook al bedoelde hij in deze vooral de nationalisten binnen Europa.

Nog maar 21% steunt Macron

Nog maar 21 procent van de Fransen steunt Macron, aldus de recentste peiling. Een absoluut dieptepunt. Emmanuel Macron wordt door sommigen zelfs ‘de president van de rijken’ genoemd. Hem wordt door anderen ook verweten elke voeling met de dagelijkse realiteit van de Fransen te hebben verloren. En dan waren er nauurlijk nog de grote en kleine incidenten. Veel op zo’n korte tijd eigenlijk. Een van zijn lijfwachten had eerder een demonstrant hardhandig aangepakt. Er zijn nogal wat terroristische aanslagen in Frankrijk geweest. Het lijkt erop alsof president Macron de schuld krijgt van zowat alles wat er fout gaat in het land. Zerohedge.com: ‘Two-thirds of French people expect a “social explosion” in coming months.‘ Dàt klinkt natuurlijk niet zo best…

Over de auteur

Zet de dagelijkse economische en maatschappelijke onderwerpen uiteen.