Politici krabbelen terug: helpt protest dan toch?

In tal van landen lijkt ‘de politiek’ plots en onverwacht terug te krabbelen. Beseffen verantwoordelijken, bestuurders, toppolitici misschien eindelijk dat ze net iets te ver zijn gegaan? In hun grenzeloze kleine en grote dictaturen en zogenaamde ‘ambities’? In zich profileren, uitleven, profiteren en onrechtvaardgiheid ten koste van de man en vrouw in de straat? Begint massaal protest her en der vruchten af te werpen? De positieve tekenen daarvan zijn nog pril. Maar een kentering in wanbeleid in het algemeen, groot en klein, lijkt op komst. Zeer minimaal nog, maar toch? We noemen enkele voortekenen op.

Frankrijk

De Franse president Macron heeft het voorstel gelanceerd om het minimumloon te verhogen. Gepensioneerden die minder dan 2000 euro pensioen ontvangen zouden dan toch volgend jaar geen hogere bijdrage voor sociale verzekeringen hoeven te betalen. Misschien beseft hij dat de Gelehesjesbeweging haar acties niet zal stoppen maar integendeel nog verhevigen? In ieder geval beloofde hij in zijn televisietoespraak van 10 december 2018 een ‘oplossing voor de huidige problemen in het land.’ Hij wil waarschijnlijk geen 1789 revolutie revisited riskeren? 1600 Gearresteerden, honderden gewonden,…je kunt niet gans Frankrijk in de cel zetten denkt hij waarschijnlijk. Beter nu intomen of gans het land staat straks in brand?

Ook het bedrijfsleven begrijpt de boodschap

‘Medewerkers van Altice in Frankrijk krijgen een extraatje van 1.000 euro overgemaakt. Daarmee geeft het bedrijf gehoor aan de oproep van de Franse president Emmanuel Macron. Die spoorde bedrijven aan om ook met maatregelen te komen na de protesten door de ‘Gele Hesjes’.

Groot-Brittannië

De Britse premier May ljkt ook wat terug te krabbelen in wat in het algemeen een zeer domme politiek was en is, de Brexitdeal. De stemming in het Lagerhuis werd uitgesteld en mogelijk gaan ze daar allemaal nog eens héél goed nadenken. Over de enorme economische en financiële schade die het land zowel zichzelf als de EU aandoet? Het is maar een pril teken, weer, maar toch. Al komt het uitstel er misschien alleen maar om de politieke en maatschappelijke chaos die nu heerst, te bedaren. Want ook het Britse bedrijfsleven weet ’t immers niet meer. En slecht nieuws kan meestal wel verwerkt worden, op velerlei gebieden, maar onzekerheid is altijd onverdraagbaar.

De VS

Het Amerikaanse, wereldwijd gelezen en gezaghebbende magazine TIME heeft Khashoggi en een aantal andere journalisten uitgeroepen tot Personen Van Het Jaar. Het is een eerbetoon dat elk jaar aan een persoon of personen of organisaties verleend wordt. Het zijn ditmaal journalisten, één van hen minstens werd vermoord omwille van zijn tegenstand, weerbaarheid, aan de kaak stellen van een onmenselijk regime. Zijnde dit jaar Saoedi-Arabië. Zij deden, doen of zullen veroorzaken: ietwat terugkrabbelen van onmenselijke regimes. Nu ja, laat ons nu toch nog niet de champagneflessen ontkurken, want minstens één slecht mens, één verfoeiijk regime zijn nog niét toe aan terugkrabbelen. Respectievelijk Donald Trump en zijn regering/regime bedoelen we natuurlijk. Maar misschien zullen zij daar door de geschiedenis, de loop der dingen, daar nog wel toe gedwongen?

Dictaturen en andere ‘slechte landen’

De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens bestaat in 2018 70 jaar. Het waren en zijn nog steeds prachtige woorden. Zo goedbedoelend, zo fair en empathisch. Echt: zo’n gemeend medeleven en bescherming van vooral de zwakken van de wereld, en ook zij die ooit zwak kùnnen worden. Je weet maar nooit, u of ik of…? Een kort stukje uit een lange tekst om een indruk te geven van wat (bijna, acht onthoudingen waaronder Saoedi-Arabië) alle landen van de Verenigde Naties in 1948 ondertekend hebben. Beloofd toe te passen en respecteren. Maar waar vele, zeer vele lidstaten hun voeten aan vegen.

Amnesty International, bestrijder van onrecht…

…. noemt een aantal van die Universele Mensenrechten:

‘Mensenrechten zijn de basis van vrijheid, gerechtigheid en vrede.
Minachting voor de mensenrechten heeft geleid tot barbaarse handelingen.
Als mensen niet worden beschermd, is opstand tegen onderdrukking het laatste toevlucht.
Mensenrechten zijn een plicht van iedereen: regering, individu of maatschappelijk orgaan.

  1. Iedereen wordt vrij en met gelijke rechten geboren.
  2. De mensenrechten gelden voor wie je maar bent, waar je ook bent.
  3. Je hebt recht op leven, vrijheid en veiligheid.
  4. Slavernij is verboden.
  5. Martelen is verboden.
  6. Je hebt het recht op erkenning voor de wet.
  7. De wet is voor iedereen gelijk.
  8. Als je onrecht is aangedaan, moet je rechtsbescherming krijgen.
  9. Je mag niet zomaar worden opgesloten, of het land uitgezet.
  10. Je hebt recht op een eerlijke en openbare rechtszaak met een onafhankelijke rechter.’

Hier vindt u trouwens de volledige tekst.

Lachertje, maar toch beterschap?

In deze ‘slechte’ landen zijn de mensenrechten significant verbeterd. Hier kunt u de korte video erover bekijken. In Gambia, Oost-Timor, Oezbekistan en nog een paar landen is de toestand op het gebied van mensenrechten iets verbeterd. Dictators en andere ‘slechte’ landsbestuurders hébben wat teruggekrabbeld in hun wanbeleid, toegegeven. Misschien omdat ze schrik gekregen van wat de Arabische Lente veroorzaakt heeft?  (Weinig goeds in de praktijk voor de bevolking maar toch leidend tot afzetting en zelfs het vermoorden van presidenten). In ieder geval: er is iets op gang gekomen, en hopelijk zet zich dit verder. Wie wil weten hoe weinig of hoeveel verbetering in de praktijk in dergelijke landen precies, moet maar eens kijken op de site van Human Rights Watch

7 reacties

  1. “Beseffen verantwoordelijken, bestuurders, toppolitici misschien eindelijk dat ze net iets te ver zijn gegaan?”

    Natuurlijk. Twee jaar terug Thomas Piketty, Kapitaal in de 21ste eeuw, gelezen. Een zeer belangrijk boek destijds. Hij heeft voor dit boek 14 jaar onderzoek gedaan en is zeer grondig. Hij geeft hierin duidelijk aan dat er een verschuiving dient plaats te vinden in kapitaal. Dat dat nu(2016), zeer ongelijk verdeeld is en daardoor grote problemen gaan ontstaan als dat niet veranderd. Misschien is dat boek voor veel Fransen wel een wake-up call geweest.

    1. Ik denk niet dat veel Fransen het boek gelezen hebben. De gevoelens van onvrede door onbalans en scheefgroei in een samenleving steken vanzelf de kop op. Het is conform de natuurwetten. Net als lawines, orkanen en overstromingen is al het leven op aarde gevoelig voor de grillen der natuur. Opgebouwde spanningen in de natuur ontladen zich in natuurrampen. Verschil in hoge en lage luchtdruk geeft storm. Teveel sneeuw op de bergtoppen geeft een lawine. Teveel regen geeft overstromingen enzovoort, enzovoort. Ook de mens maakt deel uit van de natuur en voelt de veranderingen van het klimaat. Het is de mensheid die een onbalans creëert in de maatschappij die net als de natuur ook aan spanningen onderhevig is. Wanneer spanningen ontladen dan geeft dat een heftige reactie. Kortom, er staat ons nog wat te wachten.

  2. Op https://www.ad.nl/politiek/klimaatakkoord-dreigt-te-floppen-kabinet-frustreert-overleg~ad524d43/ “Klimaatakkoord dreigt te floppen: ‘Kabinet frustreert overleg’” o.a. het volgende:

    Klimaatakkoord dreigt te floppen: ‘Kabinet frustreert overleg’

    Onderhandelaars zien de droom van een effectief Klimaatakkoord langzaam maar zeker in duigen vallen. Het kabinet krijgt daarvan de schuld: dat blokkeert belangrijke maatregelen, luidt de kritiek van de klimaattafels.

    Deze krant sprak met een tiental onderhandelaars aan verschillende klimaattafels. Zowel milieuclubs als industriële partijen klagen dat het kabinet de toch al stroperige onderhandelingen extra frustreert door torenhoge eisen te stellen aan voorgestelde oplossingen.

    De CO2-uitstoot in Nederland moet in 2030 bijna de helft minder zijn. Ingrepen om dat te bereiken, zoals de overgang naar elektrisch rijden, moeten worden betaald uit de bestaande begroting, zo eist het kabinet. Dat betekent dat subsidies voor elektrische auto’s alleen mogelijk zijn door bijvoorbeeld de wegenbelasting of de accijns op benzine te verhogen.

    Klimaatmaatregelen die betaald moeten worden uit de bestaande begroting, betekent dit dan extra bezuinigingen op bijv. de zorg en de sociale zekerheid om daarmee klimaatmaatregelen te kunnen bekostigen, of nog hogere energielasten, of dat de huren fors zullen stijgen? Met de VVD als de grootste partij in dit kabinet weet je het maar nooit.

    1. Het betekent hoe dan ook een enorm dilemma. Hoe wil je het klimaatakkoord naleven door binnen je eigen begroting te gaan schuiven? Dat kan alleen ten koste van andere verworvenheden. De begroting ophogen d.m.v. extra financiering zou NL zomaar kunnen doen, want onze schuldenberg is belangrijk lager dan die van Fr en It. Maar ja, NL wil het beste jongetje van de klas zijn dus gaan wij niet uit de pas lopen met de staatsschuld. Moeten we ook zeker niet doen met het oog op de betaalbaarheid later. Veel EU-landen moeten kiezen tussen twee kwaden. Of schuiven binnen de begroting ten koste van de burgers, of financieren met ophogen van de schuldenberg die wereldwijd al verdubbeld is t.o.v. de vorige recessie. Ik zeg dus vorige recessie en bedoel daarmee te zeggen dat de volgende er aan staat te komen. Want juist de wereldwijde schuldenberg haalt de groei er uit. Afbetalen daarvan slokt een steeds groter deel van het inkomen op. We hebben dus 2 hobbels te nemen. Klimaat + schuldenberg. Hoe gaan we dat doen terwijl de Fransen nu al in opstand komen tegen de hogere milieuheffingen en zo meteen ook hier in NL de hogere energierekening zeker pijn gaat doen bij velen. Het kan m.i. maar één kant op. Consuminderen! In hoeverre zijn we met ons allen bereid echt in te leveren voor ons klimaat. Of gaan we zoeken naar een uitvlucht en roepen dat de klimaatwetenschappers er naast zitten. Wie het weet mag het zeggen. Ik zeg niks meer want ik weet het meer. Ik zie alleen spanningen ontstaan en het ontladen van spanning geeft een heftige reactie. Ik zie de bliksem inslaan in Parijs op de Eifeltoren. Stad van het klimaatakkoord. Een beeldspraak waarvan ik denk dat die veelbetekenend is.

      1. Als het aan de VVD ligt, krijgen alleen maar de mensen met een minimumuitkering (Bijstand, Wajong, AOW) of het Wettelijk Minimumloon de rekening van het klimaatakkoord gepresenteerd. Aangezien ten eerste de VVD niets op heeft met deze groep mensen en ten tweede omdat de hardwerkende middenklasse eigenlijk niet bereid is om de klimaatmaatregelen te betalen en het daardoor vanzelf op de minima wordt afgeschoven. Verder hebben we ook te maken met fors hogere budgetten voor de defensie, welke uiteraard ook op de begroting drukken.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.