Politici krabbelen terug: helpt protest dan toch?

7

In tal van landen lijkt ‘de politiek’ plots en onverwacht terug te krabbelen. Beseffen verantwoordelijken, bestuurders, toppolitici misschien eindelijk dat ze net iets te ver zijn gegaan? In hun grenzeloze kleine en grote dictaturen en zogenaamde ‘ambities’? In zich profileren, uitleven, profiteren en onrechtvaardgiheid ten koste van de man en vrouw in de straat? Begint massaal protest her en der vruchten af te werpen? De positieve tekenen daarvan zijn nog pril. Maar een kentering in wanbeleid in het algemeen, groot en klein, lijkt op komst. Zeer minimaal nog, maar toch? We noemen enkele voortekenen op.

Frankrijk

De Franse president Macron heeft het voorstel gelanceerd om het minimumloon te verhogen. Gepensioneerden die minder dan 2000 euro pensioen ontvangen zouden dan toch volgend jaar geen hogere bijdrage voor sociale verzekeringen hoeven te betalen. Misschien beseft hij dat de Gelehesjesbeweging haar acties niet zal stoppen maar integendeel nog verhevigen? In ieder geval beloofde hij in zijn televisietoespraak van 10 december 2018 een ‘oplossing voor de huidige problemen in het land.’ Hij wil waarschijnlijk geen 1789 revolutie revisited riskeren? 1600 Gearresteerden, honderden gewonden,…je kunt niet gans Frankrijk in de cel zetten denkt hij waarschijnlijk. Beter nu intomen of gans het land staat straks in brand?

Ook het bedrijfsleven begrijpt de boodschap

‘Medewerkers van Altice in Frankrijk krijgen een extraatje van 1.000 euro overgemaakt. Daarmee geeft het bedrijf gehoor aan de oproep van de Franse president Emmanuel Macron. Die spoorde bedrijven aan om ook met maatregelen te komen na de protesten door de ‘Gele Hesjes’.

Groot-Brittannië

De Britse premier May ljkt ook wat terug te krabbelen in wat in het algemeen een zeer domme politiek was en is, de Brexitdeal. De stemming in het Lagerhuis werd uitgesteld en mogelijk gaan ze daar allemaal nog eens héél goed nadenken. Over de enorme economische en financiële schade die het land zowel zichzelf als de EU aandoet? Het is maar een pril teken, weer, maar toch. Al komt het uitstel er misschien alleen maar om de politieke en maatschappelijke chaos die nu heerst, te bedaren. Want ook het Britse bedrijfsleven weet ’t immers niet meer. En slecht nieuws kan meestal wel verwerkt worden, op velerlei gebieden, maar onzekerheid is altijd onverdraagbaar.

De VS

Het Amerikaanse, wereldwijd gelezen en gezaghebbende magazine TIME heeft Khashoggi en een aantal andere journalisten uitgeroepen tot Personen Van Het Jaar. Het is een eerbetoon dat elk jaar aan een persoon of personen of organisaties verleend wordt. Het zijn ditmaal journalisten, één van hen minstens werd vermoord omwille van zijn tegenstand, weerbaarheid, aan de kaak stellen van een onmenselijk regime. Zijnde dit jaar Saoedi-Arabië. Zij deden, doen of zullen veroorzaken: ietwat terugkrabbelen van onmenselijke regimes. Nu ja, laat ons nu toch nog niet de champagneflessen ontkurken, want minstens één slecht mens, één verfoeiijk regime zijn nog niét toe aan terugkrabbelen. Respectievelijk Donald Trump en zijn regering/regime bedoelen we natuurlijk. Maar misschien zullen zij daar door de geschiedenis, de loop der dingen, daar nog wel toe gedwongen?

Dictaturen en andere ‘slechte landen’

De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens bestaat in 2018 70 jaar. Het waren en zijn nog steeds prachtige woorden. Zo goedbedoelend, zo fair en empathisch. Echt: zo’n gemeend medeleven en bescherming van vooral de zwakken van de wereld, en ook zij die ooit zwak kùnnen worden. Je weet maar nooit, u of ik of…? Een kort stukje uit een lange tekst om een indruk te geven van wat (bijna, acht onthoudingen waaronder Saoedi-Arabië) alle landen van de Verenigde Naties in 1948 ondertekend hebben. Beloofd toe te passen en respecteren. Maar waar vele, zeer vele lidstaten hun voeten aan vegen.

Amnesty International, bestrijder van onrecht…

…. noemt een aantal van die Universele Mensenrechten:

‘Mensenrechten zijn de basis van vrijheid, gerechtigheid en vrede.
Minachting voor de mensenrechten heeft geleid tot barbaarse handelingen.
Als mensen niet worden beschermd, is opstand tegen onderdrukking het laatste toevlucht.
Mensenrechten zijn een plicht van iedereen: regering, individu of maatschappelijk orgaan.

  1. Iedereen wordt vrij en met gelijke rechten geboren.
  2. De mensenrechten gelden voor wie je maar bent, waar je ook bent.
  3. Je hebt recht op leven, vrijheid en veiligheid.
  4. Slavernij is verboden.
  5. Martelen is verboden.
  6. Je hebt het recht op erkenning voor de wet.
  7. De wet is voor iedereen gelijk.
  8. Als je onrecht is aangedaan, moet je rechtsbescherming krijgen.
  9. Je mag niet zomaar worden opgesloten, of het land uitgezet.
  10. Je hebt recht op een eerlijke en openbare rechtszaak met een onafhankelijke rechter.’

Hier vindt u trouwens de volledige tekst.

Lachertje, maar toch beterschap?

In deze ‘slechte’ landen zijn de mensenrechten significant verbeterd. Hier kunt u de korte video erover bekijken. In Gambia, Oost-Timor, Oezbekistan en nog een paar landen is de toestand op het gebied van mensenrechten iets verbeterd. Dictators en andere ‘slechte’ landsbestuurders hébben wat teruggekrabbeld in hun wanbeleid, toegegeven. Misschien omdat ze schrik gekregen van wat de Arabische Lente veroorzaakt heeft?  (Weinig goeds in de praktijk voor de bevolking maar toch leidend tot afzetting en zelfs het vermoorden van presidenten). In ieder geval: er is iets op gang gekomen, en hopelijk zet zich dit verder. Wie wil weten hoe weinig of hoeveel verbetering in de praktijk in dergelijke landen precies, moet maar eens kijken op de site van Human Rights Watch

Over de auteur

Zet de dagelijkse economische en maatschappelijke onderwerpen uiteen.