Solidariteit=criminaliteit of: hoe diep kan onze moraal zinken

9

‘Vrijwilligers van het Maximiliaanpark vrijgesproken. Parket bijt in het zand bij poging solidariteit te criminaliseren’.  Dat lezen we vandaag op dewereldmorgen.be. Dit is nog een van die zeldzame, echt neutrale, progressieve, ook zeer kritische journalistieke sites die het alleen moet hebben van giften en donaties en andersoortige steun. (Heb hen net een bedragje overgemaakt want dat soort positieve krachten en initiatieven verwarmt mijn hart, dit tussen haakjes.) We hebben het vandaag en in dit geval over buurland België, een natie(tje) als een anomalie. Kort gezegd: het land is een samenraapsel van nationaliteiten, talen, politieke stromingen en zo meer, dat eigenlijk nooit had moeten, mogen bestaan, ontstaan. Wijlen Harry Mulisch schreef ooit een schitterend boek getiteld ‘Voer voor Psychologen’. Ik moest het drie keer lezen om het te begrijpen. Hij doelde met zijn titel op heel andere verschijnselen maar het hàd over onze zuiderburen kunnen gaan. Wat zijn de feiten? Maar ga vooral eerst even zitten of u valt achterover.

Vreselijke misdrijven vinden plaats!

Stel u eens voor, beste medelander. Je woont in Brussel, de hoofdstad, aan of vlakbij het Maximiliaanpark. Dat is een redelijk groot stadspark met zelfs een kinderboerderiij en alles erop en eraan. Een aangename mooie groene plek om te vertoeven, zeker ’s zomers. Maar sinds meer dan een jaar toch al, is het ook waar honderden migranten vertoeven. Het zijn bijna uitsluitend z.n. transmigranten op weg naar het VK. Slapen (onder de blote hemel in de vrieskou, met dekens als ze geluk hebben, of in tentjes). Eten, wat ze krijgen van omwonenden, passanten, winkeliers en zeker ook mensenrechtenorganisaties. Ook van Dokters van de Wereld bijvoorbeeld die gratis medische hulp bieden en zo meer van die goede, brave zielen die nog de betekenis kennen van het woord empathie.

Welke, welke, vertel?

Nou, houd u vast beste medelanders. Want stel u voor. Sommige omwonenden, Brusselaars, tal van bewoners van de wijk en omgeving hebben het aangedurfd….let op!! Een aantal van die mensen-in-nood…jawel…te helpen. Onderdak te bieden. Een slaapplaats en eten te geven. Een keer zich te laten wassen. BIJ HUN THUIS! Jawel! U leest het goed. Ja, ik was ook geschokt hoor, toen ik ervan vernam. Wie doet nu zoiets, zoiets….ik heb er geen naam voor. Zoiets…MENSELIJKS? Ménselijks. Dat doe je toch niet meer, vandaag de dag? Zomaar, zonder enig voordeel, iemand in nood helpen. Terwijl dat toch je beroep niet is, anders zou ik nog zeggen.

De volksmond spreekt

“Maar zomaar uit vrije wil lieden die je niet kent (zwarten dan nog meestal, wie weet wie of wat ze zijn, misschien zijn ’t wel criminelen, met dat soort weet ’t maar nooit). Helpen. Steunen. Geven. Mensen mensen, dat doé je toch niet meer? Dat is toch niet meer van deze tijd? Daar bestaan toch organisaties voor zeker? En dat is de taak van de overheid, toch? Temeer, dat staat toch niet netjes, al die onverzorgde, vervuilde lui voor onze deur? Dat daar maar wat rond hangt of zit of ligt? Ze zullen ons vast bestelen, let op mijn woorden! Heeft dat niks beters te doen? Wat doén ze hier eigenlijk allemaal in mijn stad? Dat ze terugkeren naar waar ze vandaag komen hé, we hebben hier al genoeg vreemd volk in België, dat er nog een stel bijkomt ineens. Tjonge jonge, waar gaat ’t naartoe met de wereld. En de overheid, doet die niks? Kunnen ze die niet arresteren? Voor eeh…landloperiij of zo? Of geluidsoverlast, ik zeg zo maar wat? En nog iets: wie gaat dat allemaal betalen? Hé? IK NIET hOOR! Ik betaal al genoeg belastingen. Dat ze maar eeh…werken voor de kost, of beter nog: het afbollen. Geen vreemd gespuis in mijn buurt!”

En hoe is ’t dan afgelopen Joost?

‘Het moest een voorbeeldproces worden. Het parket wou de mensen die vluchtelingen opvangen een klap toedienen door hen voor de rechter te brengen als criminelen. Maar het werd een blamage voor de openbare aanklager. De vier vrijwilligers zijn vrijgesproken. De acht migranten hebben straffen met uitstel gekregen.’

Eind goed, niets goed

Het is goéd afgelopen beste lezer, redelijk goed. Deze keer. Maar de waarschuwing van de Belgische overheid blijft gestand. Mensen in nood helpen is géén mensenrecht, géén mensenplicht, neen. Mensen in nood een helpende hand bieden (laat staan méér nog) is strafbaar... Strafbaar, kan vervolgd, gestraft, bestraft worden. Kan. En zal ook wel eens vroeg of laat daar of elders. Mensen, Belgen, Nederlanders, Medelanders: hoe diep kun je vallen, moreel, in moraal, als overheid…

Migranten versus vluchtelingen

De vluchtelingencrisis; feiten, oorzaken, gevolgen, ze zijn verondersteld gekend door de intelligente lezers van ons aller Biflatie, nietwaar. Zo’n 243 miljoen mensen, mannen, vrouwen en kinderen van allerlei nationaliteiten telde de wereld reeds als migranten, en dit was in 2015. Heb geen schrik lezer, die kwamen of komen niet allemaal naar West-Europa hoor. Het is ook de Poolse verpleger die naar België kwam drie jaar geleden omdat er daar een tekort heerste (en nog altijd) aan verplegend personeel. Het is de Nederlandse fysicus die meer geld kan verdienen in de States. En dus daar naartoe migreert. We gaan het louter hebben over zij die letterlijk op de vlucht zijn. Weggedreven zijn van have en haard, met of zonder hun naaste familie, wegens fysieke vervolging. De Rohingya bijvoorbeeld, een van de meest vervolgde volkeren ter wereld. Door Myanmar, waarvan de vrouwelijke president uitgerekend nog de Nobelprijs voor de Vrede ontving. (Kafka zou zich omdraaien in zijn graf.) Dus ook de Noord-Koreaan die uit een van de concentratiekampen van Kim Jong-un ontsnapt naar China.

Asielzoekers en andere vervolgden

We toonden u al eerder op Biflatie de interactieve kaart van alle grote en kleine ‘conflicten’, burger- en andere oorlogen in de wereld anno 2018. Met grote dank aan de VRT (Vlaamse Radio en Televisieomroep). En niet in het minst aan de zeer achtenswaardige, dappere, intelligente (oorlogs)journalist Rudi Vranckx. Die de gewelddadige, onrechtvaardige, soms gruwelijke toestanden in de wereld bij ons thuis in onze luie zetel brengt. (Meestal voel ik me dan een salonrevolutionair, wat schaamtevol.) Soms met gevaar voor zijn eigen leven. Hulde dus aan Rudi Vranckx! Wie van ons, Nederlanders, deze schitterende man en zijn zeer nuttige werk nog niet kent, moet beslist toch eens iets van hem lezen of zien.

Ondertussen in West-Europa

De talloze meest Noordafrikanen die een beter of liever ‘een’ leven zoeken in Europa. De zogenaamde bootvluchtelingen, weet u wel. Asielzoekers zijn al niet echt meer welkom, laat staan zij die om economische redenen het wagen onze ‘rijkdom’ af te komen pakken. Onze jobs. Maar toch, ze kwamen, ze komen, ze zijn onderweg en ze zijn met velen, zéér velen. En ze zullen blijven komen. ‘De internationale politiek’ heeft in innige samenwerking met het militair-industrieel complex een enorm proleem gecreëerd. Een veelkoppig monster waar, let wel, véél geld aan verdiend wordt hoor?! En dat monster heet oorlog, burgeroorlogen alom. Oorzaak en gevolg. Actie en tegenreactie. Fort Europa wordt weer naarstig terug opgebouwd. (Waar ook alweer aan verdiend wordt.)

 

Over de auteur

Zet de dagelijkse economische en maatschappelijke onderwerpen uiteen.