Talloze ontevredenen: wie protesteert waar en vooral: waarom?

5

Van Nederland tot Hongkong. Van Haïti tot Duitsland. In Spanje, Frankrijk en Ecuador… Geen (online) krant kun je inkijken of televisie/radio/internet aanzetten: de berichten over onlusten, demonstraties, stakingen stromen je toe. Met het al dan niet bijbehorende geweld van beide zijden. Ordehandhavers van de overheid versus querulanten. Ordeverstoorders. Of zijn het (geweldloze) strijders voor rechtvaardigheid? Up in your face. Wat is er hand? Biflatie.nl richt zich op woensdag 16 oktober 2019 tot Twitter en YouTube voor de recentste beelden en geluiden. En geeft er de nodige explicaties bij natuurlijk. Brace yourself!

Vuist

Pro-Independence Protesters cause travel chaos at Barcelona airport,’ lezen we in het Spaanse El Pais. Het is maar één bericht onder zeer vele. Onder zeer vele, over tal van andere maatschappelijke erupties in tal van landen. Specifiek dit conflict gaat over een streven naar onafhankelijkheid vanwege Catalonië. Protestanten zijn woedend over de hoge celstraffen die hun gekozen politici zopas kregen. Net omwille van dat streven naar. Zelfbeschikking. Aandacht vragen, eisen voor. Dat lezen we vooral tusssen de lijnen door. In de nieuwsgaring over, de pers. Het is een vuist gebald tegen de overheid, tegen de centrale staat of een centrale staat.

Stem

Meteen komen we tot de kern van àlle demonstraties en protesten in genoemde landen. Men komt op en strijdt aldus voor onafhankelijkheid. Plus, en dit geldt voor een ander deel van dit soort publieke, massale opkomsten: men komt op voor zijn rechten, eist aandacht voor, wil gehoord worden, net door die centrale staat, die overheid. In het algemeen kunnen we stellen: deze honderden, duizenden, honderdduizenden zelfs, willen een Stem. Inspraak. Respect. Recht en Rechtvaardigheid.

Nederland

Spanje

Duitsland

Frankrijk

Ecuador

Groot-Brittannië

Hongkong

Guinee

Haïti

People have the power

Besluiten we deze niet eindige opsomming van protesten, manifestaties en publieke protesten met een laatste video. Niet te onderschatten met 595.000 volgers: WeAreChange. De initiator, presentator geeft eveneens een heel aantal protesten, in tal van steden en landen, als voorbeeld. Waarbij hij stelt dat we zeker nog niet alles overal zien in deze. The people have power zegt hij, maar “the people with power (overheden) don’t really want you to know, that you also have power”… Ook hij concludeert dat het veelal anti overheid anti austerity, anti corruptie is.

Wie vertegenwoordigt wie?

Valt nog te bekijken, af te wachten hoe de diverse overheden reageren? Treden ze in dialoog om de ernstige zorgen van het deel van de bevolking dat ‘het niet meer pikt’ tegemoet te treden? Nou…neen dus. Het antwoord is dat van de gummiknuppel, het waterkanon. Van het inzetten van politie en soms zelfs het leger. Deze overheden moeten niet verwonderd zijn dat activisten en demonstranten in den lijve en en masse het ongenoegen van vast een groot deel van de bevolking tonen. Ze hebben het nu eenmaal zo ver laten komen. Té ver, duidelijk. Door in hun ivoren toren te blijven zitten, altijd. Door over de hoofden heen van die bevolking te beslissen, vaak. Door het slechte voorbeeld te geven, soms. Deze gekozen vertegenwoordigers van…tja, net dat volk…

Over de auteur

Zet de dagelijkse economische en maatschappelijke onderwerpen uiteen.