Van rommelbank naar voedselbank

33

Al lezende in mijn regionale krant, onderuit gezakt op mijn canapé , las ik onlangs een artikel over de vrijwilligers van de voedselbank. Op de nevenpagina, min of meer toevallig leek mij, stond een “onfris” artikel over de Rabobank. Nu zijn we het de laatste tijd wel gewend om met de regelmaat van de klok zelfs in onze mainstream-media negatieve geluiden te vernemen van onze lieve bankentoppers. Het schoot op dat moment door mij heen dat ik nare gevoelens krijg bij het woordje “bank.”

voedselbank 2014

De banken

Allereerst is mijn zitbank in de woonkamer door slijtage aan vervanging toe maar wordt vervanging steeds weer uitgesteld door malende (bank)gedachten in mijn achterhoofd waardoor ik eenvoudigweg het woordje bank niet meer uit mijn strot krijg. Krijg van dat woordje telkens een vieze smaak in mijn mond door die aanhoudende stroom van berichten over manipulerende banken. Stel je dan voor dat je op je eigen vermaledijde zitbank tegelijkertijd 2 berichten krijgt te verwerken over 2 banken die beide een negatieve sfeer oproepen. De ene bank die slecht op onze centjes past en de andere bank die mede door toedoen van al die andere banken veel moeite heeft om de slachtoffers van ons doorgedraaide fiat-geld-systeem te voorzien van de broodnodige middelen van bestaan. Het zijn diep trieste contrasten die helaas maar al te waar zijn. In toenemende mate en op indringende wijze worden we, of in de eigen omgeving geconfronteerd met, of nog erger misschien wel persoonlijk geraakt, door de grote misstanden in onze (welvaart?)-maatschappij.

Bankfalen en storingen

Er is sprake van een groot bankfalen. Niet alleen slecht beheer met betrekking tot het passen op onze centen maar tegelijkertijd ook nog eens tekort schieten in het aanbieden van een vloeiend betalingsverkeer met ons internetbankieren. Het is te zot voor woorden dat wij brave rekeninghouders hier in ons internet-polderlandje om de haverklap worden getroffen door een storing met ons internetbankieren. Volgens de cijfers uit een onderzoek van “Allestoringen.nl” bleek de Rabobank in 2013 gemiddeld elke vijf of zes dagen last te hebben van een grotere storing. Naast de Rabobank hebben ook de ING met 61 storingsdagen en de ABN Amro met 52 storingsdagen veel problemen. De genationaliseerde SNS doet het met tien storingsdagen beduidend beter. Dit is toch om werkelijk ongerust van te worden. We zijn met ons allen geheel aan de goden overgeleverd. Er wordt op deze manier vooral door ons MKB schade geleden doordat soms op het moment van afrekenen bij een internet-aankoop de geldtransactie wordt afgebroken. Daardoor gaat de aankoop soms helemaal niet meer door, omdat de klant geen cash bij zich heeft, of bij een volgende poging tot aankoop misschien van gedachten is veranderd. Hoe dan ook, er wordt altijd schade geleden en vooral de ergernis niet te vergeten bij de klant.

Internetbankierenvrees

Persoonlijk erger ik mij het meest aan de wachttijd bij het inloggen op piektijden. Het mopperen in de woonkamer op dat verrekte telebankieren leidt vervolgens weer tot huisvredebreuk. Van louter woede knal ik de verbinding met de bank er zelf wel uit en smijt de acceptgiro aan de kant en wacht ik de aanmaning wel af. Ik kan me goed voorstellen dat er rekeninghouders zijn die net als ik een grote afkeer ontwikkelen ten opzichte van het telebankieren. Soms durf ik het gewoonweg niet en stapelen de rekeningen zich op met alle gevolgen van dien. Straks nieuw in de Dikke van Dale: “internetbankierenvrees.” Het zou maar zo kunnen zijn dat er meer mensen onder gaan lijden en verzaken met hun betalingen. Het is niet voor niets dat incassobureaus de handen vol hebben aan het invorderen van achterstallige rekeningen. Komt wellicht ten dele door het steeds slechter werkende systeem van internetbankieren. Hoe vernieuwend internetbankieren ook kan zijn, toch blijken storingen te vaak voor te komen en halen we met ons allen de schouders op en verzuchten, “het is niet anders, we moeten er maar mee leren leven.” Daar schuilt weer het grote gevaar dat we als een kudde makke schapen geheel worden onderworpen aan de macht van de banken die ons in de tang hebben met een betalingsverkeer wat zich voor 90 procent beweegt over het internet.

De toekomst

Hoe gevaarlijk kan dat wel niet worden in de toekomst. Is daar ooit goed over nagedacht? Ik durf te wedden dat er genoeg mensen zijn die bereid zijn de bekende overschrijvingsopdracht ergens in een brievenbus te  mikken. Het oude vertrouwde girale overmaken duurt dan een aantal dagen langer, maar de acceptgiro’s die telkens aan de kant worden gesmeten bij een nieuwe storing worden ook al niet meer op tijd betaald. Een ander groot gevaar is ook nog dat internet gevoeliger wordt voor criminele aanvallen. Riepen de banken ooit eerder dat het allemaal veiliger (en goedkoper) zou worden met het geweldige internetbankieren? Ja, een bankroof zien we bijna niet meer. Alle bankfilialen zijn zo ongeveer gesloten. Nog even en de plofkraakjes zijn ook afgelopen wanneer nauwelijks nog iemand contact geld kan pinnen. Maar willen we dat nu echt met ons allen? Geen contanten meer op zak?

Bail-in

Ik wil niet overdrijven, maar wijs nog even op titel van deze column. Als we met ons allen zijn overgeleverd aan de wil van onze banken en ons stiekem steeds hogere kosten in rekening worden gebracht voor het thuisbankieren en alle andere wijzen van dienstverlening, dan gaat het er op lijken dat we nog nauwelijks zelf controle hebben op onze eigen zuur verdiende  (spaar)centjes. Tegelijk begint het besef door te dringen dat de gevaren voor een bail-in groter zijn geworden. Als de aankomende banken-stresstest binnen de EU op een juiste manier zou worden uitgevoerd dan is er een groot risico dat een aantal banken bij een dreigende bail-in een noodgedwongen beslag gaan leggen op het kapitaal van aandeelhouders en spaarders. De grens van 100.000 euro voor spaargeld is waarschijnlijk niet eens gegarandeerd. Als dit ooit staat te gebeuren dan zou dat kunnen betekenen dat voor sommige rekeninghouders de titel van deze column zo maar ineens vervuld  wordt. Dan wordt dat met dank aan de bank, geen nieuwe canapé, maar een pakketje van de voedselbank.

Gerrit Welbergen

Over de auteur

Gerrit heeft het unieke vermogen om helder en zorgvuldig een uiteenzetting te geven over de economische ontwikkelingen in voornamelijk het Hollandse polderlandschap. Hij doet dat vanuit een burgerlijke nuchterheid en maatschappelijke betrokkenheid.