François Hollande had het zo mooi bedacht. Als een echte staatsman de geschiedenis in gaan, de beste Franse president ooit. Tal van hervormingen die zijn glorie zouden uitstralen, die La douce France weer op de wereldkaart zouden zetten. Al op de eerste dag van zijn ambt lieten de weergoden hem in de steek, werd hij doornat en werd zijn blik op de werkelijkheid meer dan wazig.

Er komt veel verontrustende informatie los over een aanstaande economische neergang en/of zelfs ineenstorting in de USA. En het lijkt wel of de meeste voorspellingen gebaseerd zijn op ware feiten, die bij iedereen toch het angstzweet zouden moeten doen uitbreken. Maar wat we eigenlijk nooit lezen is een uitleg over de oorzaken van deze afgrijselijke situatie, waarin de Amerikaanse economie zich bevindt en hoe deze is op te lossen.

De recente daling van de goud- en zilverprijzen en controverses rond een aantal figuren in de ‘liberty movement’ heeft bij een enkeling een moment van bezinning teweeg gebracht. Heeft alle angst- en pessimisme-porno wel zin? En kloppen bepaalde aannames wel? Er wordt immers al jaren geroepen dat een complete ineenstorting van ons financieel-economisch systeem nog slechts een kwestie van tijd is. Maar laten wij eerlijk zijn, de pleuris is nog niet uitgebroken, ondanks de hoge werkloosheid, oplopende tekorten en immense geldcreatie. De bussen rijden op tijd, supermarkten zijn bevoorraad en de euro en dollar zijn nog steeds wettige betaalmiddelen.

In een wereld waar groei gedefinieerd kan worden als de groei van kredietverlening aan de private sector dan wel overheid, is het niet moeilijk om te zien waarom de Nederlandse economie voor het derde achtereenvolgende kwartaal krimp vertoond.

Mensen die al vaker stukjes van mij gelezen hebben weten zo langzamerhand wel hoe ik over China denk. Toch wil hier proberen het één en ander te verduidelijken als het aankomt op wat men doorgaans als een feit aanneemt en dat is: dat China zijn munt tot wereldreservemunt wil bombarderen als plaatsvervanger voor de US Dollar. Zelf dacht ik dat ook, maar ondertussen ben ik toch iets anders gaan denken over het belang van China in een toekomstige wereld. Ik denk niet dat dit het ultieme doel van de Chinezen is. Zelfs een soort van opdeling van de wereld in twee of meer grote machtsblokken kun je m.i. niet uitsluiten. Maar ik vermoed dat de situatie nog veel ernstiger is dan dat. Maar laat me proberen dit een beetje te beredeneren.

De Nederlandse werkloosheidspercentage is in april 2013 verder opgelopen en kwam uit op 8,2%. Dat komt in aantallen neer op zo’n 650.000 Nederlanders. In de afgelopen drie maanden kwamen er gemiddeld 19.000 werklozen per maand bij. De werkloosheids onder mannen stijgt sneller dan onder vrouwen. Er kwamen per maand gemiddeld 13.000 werkloze mannen bij en 7.000 vrouwen.

Wij worden in de mainstream media regelmatig getrakteerd op analyses van de economische crisis. Deze worden vaak geboden vanuit een (neo) Keynesiaans perspectief, door overheids gesubsidieerde economen. Oplossingen worden gezocht in een alsmaar groeiende overheid: schulden worden ‘opgelost’ met nog meer schulden, toezichthouders krijgen nog meer macht, wij krijgen te maken met nog meer belastingen en steeds meer bevoegheden worden overgeheveld naar ‘Brussel’. Keer op keer blijkt dat problemen niet worden aangepakt maar slechts vooruit worden geschoven.

Ons land is de laatste tijd heel veel in het nieuws. Zwart vecht daarbij tegen wit en goed tegen kwaad. Onderwerpen die aan de top staan betreffen de economische krimp, schulden, werkloosheid, de graaicultuur, Nederland als deel van Europa, fraude in allerlei soorten en maten en het politieke gestuntel van de huidige regering, de 2e- én de 1e Kamer.

Eurostat heeft woensdag 15 mei 2013 nieuwe cijfers naar buiten gebracht over de economische ontwikkeling in de eurozone. De Europese economieën hebben nog altijd te maken met veel tegenspoed. In het eerste kwartaal van 2013 kwam de gemiddelde economische krimp in de landen van de euro uit op -0,2% op kwartaalbasis. Het is de zesde keer op rij dat er een krimp werd geconstateerd door het Europese statistiekenbureau en dit is een nieuw record. Niet eerder, sinds de oprichting van de Europese muntunie, had de eurozone zo lang te maken met een recessie. Op jaarbasis kromp de economie van de eurozone met 1,0%.