Italië too big to fail: Gaan we Italië steunen?

14

Weer het bekende politieke gedraai van een minister. Altijd om de hete brij heen en voorzichtig verklaren dat er beslist geen sprake is van een crisis. Italië is too big to fail. In de onderstaande alinea uit het interview in de Telegraaf valt op te maken dat ie zeer bezorgd is over de situatie in Italië maar dat deze niet te vergelijken is met die van Griekenland eerder.

’Geen crisis’

Hoekstra is ook zeer bezorgd over de situatie, maar vindt niet dat die te vergelijken valt met die van Griekenland eerder. „Er is geen crisissituatie in Europa.” Daarnaast zegt hij dus dat er nu niet wordt gesproken over een steunprogramma voor Italië. Op de vraag of dat betekent dat Nederland helemaal nooit steun zal geven als Italië gaat wankelen, wil hij niet ingaan. „Anders blaas ik via de media een discussie leven in die we op geen enkele manier aan het voeren zijn in Europa.” (citaat interview Telegraaf)

Dus wel bezorgd, maar geen crisis. Dat lijkt wat tegenstrijdig maar het geeft m.i. duidelijk aan dat er wat mis is. En wat er mis is is geen kattenpis. Lees ook: De twijfelachtige toekomst van de EU.

Speculeren op instabiele euro

Italië is een land wat deelneemt in een muntunie met 18 andere landen en zijn begroting laat ontsporen door hun enorme schuldenberg nog hoger op te laten lopen ten gunste van voordeeltjes van het volk. De andere lidstaten nemen op dat punt juist een tegengesteld standpunt in en houden zich aan de begrotingsafspraken met NL voorop. Je zou verwachten dat landen die in een gezamenlijk muntunie opereren juist de voordelen willen genieten van een sterke munt. Nu is de euro het slachtoffer van beleggers die speculeren op een instabiele euro.

italie too big to fail

Crisis gaat er echt wel komen

Een crisis is er niet zomaar van de één op andere dag maar ontwikkelt zich. En die crisis gaat er echt wel komen. Alleen zal een minister dat nooit zo hard van de daken schreeuwen om geen paniek te veroorzaken. En daar wringt ‘m nou juist de schoen. Als één land tot de orde moet worden geroepen om de eendracht binnen eenzelfde muntunie te waarborgen dan gaat zoiets spanningen geven. De buitenwereld, in de persoon van beleggers etc. ziet dat en gaat speculeren op een slechte afloop. Dat is het spel zoals dat gespeeld wordt op het internationale toneel in een financiële wereld waar beleggers waardepapieren kopen waar ze vertrouwen in hebben.

Het bekende handjeklap

De enorme invloed van de machtige speculanten zet de koersen in beweging van de Italiaanse staatsleningen die nu minder waard worden doordat een hogere rente wordt afgedwongen door de financiële markten. Nu gaan we zien hoe het spel om monopoliegeld zich verder ontwikkelt nu er onderhandelingen lopen tussen de Italiaanse regering en Brussel. Gezien de netelige positie waarin de Italiaanse regering zich bevindt bestaat de kans dat ze eerst een beetje tegemoet komen aan de wensen van de EU-ministerraad en proberen wat te schuiven binnen de begroting zonder het Italiaanse volk teleur te stellen.

Italië: In 25 jaar 18 keer nieuwe regering

Niet te gek doen want dan lopen de pleinen vol in Rome en de Italiaanse politieke historie staat bekend als onstabiel. De afgelopen 25 jaar heeft de bevolking 18 keer een nieuwe regering moeten kiezen. Ik denk dat juist om deze reden de Italiaanse regering sterk staat in hun onderhandelingen en makkelijk kunnen dreigen met een kabinetscrisis als ze hun zin niet krijgen. Nieuwe verkiezingen betekenen mogelijk een nieuwe anti-EU regering. ‘Brussel’ zal dat ongetwijfeld snappen en misschien iets tegemoet komen. Het bekende handjeklap. De kans bestaat dat financiële markten dit zien als zwak optreden en vervolgens verder op de euro speculeren.

Italië Too big to fail

We kunnen ons afvragen hoe lang dit spelletje gaat duren voordat het onderlinge vertrouwen tussen de verschillende lidstaten gaat wankelen. De schuldenberg van Italië is zo enorm dat er een reële angst bestaat dat er moet worden afgeschreven of anderszins noodleningen moeten worden verstrekt zoals eerder bij Griekenland het geval was. Maar de financiële markten hebben altijd geroepen dat Italië too big to fail was om failliet te laten gaan dus kan een omvangrijke financiële operatie niet uit de weg worden gegaan om de boel overeind te houden. Ik denk dat er binnen de eurolanden weinig landen zijn die het voor elkaar krijgen om goedkeuring te krijgen van hun eigen parlementen om met veel geld van de eigen begroting, ten koste van de eigen bevolking, een falende regering van een stout landje te redden. In ieder geval zegt ondergetekende nee als onze regering de vraag zou voorleggen via een referendum.

Mijn mening

O jee, een referendum, waarom is dat eigenlijk afgeschaft? Dus blijf ik met de vraag zitten of wij kiezers hier nog een stem in het kapittel hebben. Of zou het belang van het overeind houden van een waardeloze muntunie zwaarder wegen dan de achtergestelde belangen van de eigen bevolking? Vertrouwen in de oppositie heb ik ook niet. Veel discussie over nutteloze zaken. Voorlopig blijft het koffiedik kijken en probeer ik nauwlettend de ontwikkelingen rondom onze neurotische euro te volgen met af en toe een update. Ik vrees met grote vreze dat we te lang blijven doormodderen en dat de financiële schade alleen maar groter wordt met het in stand houden van een flutmunt die de grootste flop uit de Europese geschiedenis dreigt te worden. Ach ja, wie ben ik, een onnozele armoedzaaier uit het Drentse achterland.

Over de auteur

Gerrit heeft het unieke vermogen om helder en zorgvuldig een uiteenzetting te geven over de economische ontwikkelingen in voornamelijk het Hollandse polderlandschap. Hij doet dat vanuit een burgerlijke nuchterheid en maatschappelijke betrokkenheid.