Wordt een nieuwe recessie in gang gezet door failliete banken in EU?

13

Het financiële landschap op de financiële markten komt er steeds beroerder uit te zien. In het langzame proces van omslag van vertrouwen naar wantrouwen verkeren de beleggers nu in de overgangsfase van vertwijfeling. Na een 10-jarige stierenmarkt lijkt de tijd rijp voor een berenmarkt. De golfbeweging in de economische activiteit wordt beïnvloed door diverse factoren waarvan de politiek wel de grootste boosdoener is.

De toekomst is ver weg

Het is simpel uit te leggen. Politici worden gekozen op basis van hun mooie beloftes in verkiezingstijd. Om die waar te maken kijken de volksvertegenwoordigers het liefst naar de korte termijn effecten van hun te voeren beleid. De volgende stembusgang is er al voor dat je het weet en wat is er nu leuker om voor een nieuwe termijn gekozen te worden. Je moet natuurlijk wel weer nieuwe populaire maatregelen bedenken om voldoende stemmen binnen te halen. Je wordt alleen geliefd bij het volk wanneer je een beleid voorstelt met behoud van koopkracht. Met een pakket van bezuinigingsmaatregelen ga je de verkiezingen niet winnen. Het merendeel van de samenleving denkt ook het liefst op korte termijn. Dat de portemonnee morgen, volgende week, en liefst ook volgend jaar goed gevuld blijft. Hoe de financiën (en het klimaat) er over 10 of 20 jaar uitzien is van later zorg. Dat is voor de volgende generatie. Wie dan leeft, wie dan zorgt. Zo zit de samenleving nu eenmaal in elkaar. De toekomst is ver weg toch? Dit menselijk denken is normaal in een land waar het leven goed is en oorlogen tot een lang verleden behoren.

Recessie of depressie?

Het is een cyclus waarin een aantal recessies eens in de zoveel tijd worden afgewisseld door een flinke depressie. Een depressie waarin vaak een reset plaatsvindt van het verzwakte monetaire stelsel, dat is ontstaan door het korte termijn beleid van de politiek. Welvaart kopen met geleend geld waarmee mondiaal de grootste schuldenberg is opgebouwd sinds mensenheugenis.

Ook vooruitzichten pensioenstelsel zijn somber

Staat nu dan een recessie of zelfs een depressie voor de deur, vragen analisten zich af. Een moeilijke voorspelling. Er zijn teveel onvoorspelbare factoren. Je kunt natuurlijk wel een optelsom maken van fouten van het gevoerde monetaire beleid van de afgelopen decennia. De vooruit geschoven onopgeloste problemen, zoals de schuldenberg, waarvan politici dachten dat is van later zorg. Menselijkerwijs was er altijd een beleid om onze financiën voor de toekomst te regelen door geld te reserveren voor pensioenen en te sparen voor de oude dag. Pensioenfondsen en banken zijn daar ooit voor in het leven geroepen. Dat deze zaken in het verleden toch niet goed geregeld waren blijkt nu wel. Het gevoerde beleid voor onze oudedagsvoorzieningen is achterhaald en de onderhandelingen voor een herziening zijn de moeilijkste sinds tijden. Dit is al één signaal van mindere tijden. De gevolgen kennen we zachtjes aan wel. Langer doorwerken en pensioenen die al 10 jaar stilstaan met mogelijk kortingen in het vooruitzicht. Waarschijnlijk is een akkoord in zicht waarin de verhoging van de AOW-leeftijd wordt vertraagd, maar de vooruitzichten over ons waardevast pensioenstelsel blijven uitermate somber.

Vooruitzichten spaargeld zeer somber

Het is ook somberen aangaande de vooruitzichten van onze banken waar ons spaargeld staat geparkeerd voor het appeltje voor de dorst. Om maar wat te noemen, veel gepensioneerde ondernemers “rentenieren”. Het woordje klinkt ouderwets want banken hebben rente op spaargeld afgeschaft(!). Er zijn veel senioren die hun onderneming hebben verkocht en van de opbrengst leven als aanvulling op hun AOWeetje. Het feit dat je het geld op een spaarrekening parkeerde betekende dat je het uitleent aan de bank die daarvoor een rentevergoeding(?) uitbetaalt. Op deze manier werd je kapitaal(tje) niet aangetast door de inflatie en kon je er goed van leven. Althans, zo was het ooit. Veel oud-ondernemers teren nu sneller in op hun vermogen dan eerder gepland en geven minder uit. Hetzelfde geldt voor alle andere gepensioneerden die behalve dat ze minder uitgeven ook heel nerveus worden nu men ziet dat zelfs negatieve rente voor de deur staat. Dat betekent dat het merendeel van de gepensioneerden met een gemiddeld tot lager pensioen minder vaak hun portemonnee trekken wat slecht is voor de omzet in de detailhandel. Weer een signaal wat duidt op mindere tijden.

Vooruitzichten EU-bankensector uiterst somber

Wat te denken van de Europese banken die door het beleid van de EU zodanig aan elkaar zijn verbonden dat bij een faillissement van een of meerdere banken onze ING, ABN/AMRO, RABO, SNS etc, dus alle NL-systeembanken, de Italiaanse banken bijvoorbeeld moeten redden. Of misschien wel de Deutsche Bank (DB). Met hun ingevoerde beleidsinstrumenten hebben onze EU-politici besloten dat banken binnen de Eurozone elkaar moeten redden bij faillissementen. Daarvoor is de EU-bankenunie opgericht, maar ook is een gemeenschappelijke achtervang bedacht in 2012. Dat is geregeld binnen het ESM (Europees Stabiliteits Mechanisme), die de achtervang moet worden voor bancaire faillissementen. Alle EU-lidstaten moeten garant staan voor het ESM. Vanuit het ESM moeten dus zwakke banken gered worden in Italië, Griekenland, enzovoorts, en misschien zelfs de DB bij de buren. Ingewijde analisten weten hoe slecht veel banken er voor staan en in het bijzonder de DB. Bij de aanhoudende rentedaling op de financiële markten (staatsleningen etc.) bestaat het grote gevaar dat het verdienmodel van banken verder in het gedrang komt. Vermogende spaarders worden nerveus en vrezen een negatieve spiraal.

Nederland, de reddingsboei voor slechte banken

Moesten ooit bij de vorige crisis onze eigen banken ING, ABN/AMRO, SNS etc. gered worden met Nederlands belastinggeld, straks gaan wij betalen als de banken van andere EU-lidstaten dreigen om te vallen. Financieel onderzoeksjournalist Arno Wellens heeft het allemaal uitgezocht en is tot een verontrustende conclusie gekomen. Hij heeft een burgerinitiatief gestart en wil een petitie aanbieden om daarmee te voorkomen dat wij Nederlandse belastingbetalers opnieuw worden aangesproken om de banken te redden. Let wel, banken van andere landen! Lees hier zijn info. Het gaat dus om buitenlandse banken die door het risicovolle beleid van hun laconieke en soms criminele bankiers in de problemen zijn geraakt. Hee kom op, Europees Parlement! Bepalen wij in Nederland het beleid van het bankwezen in Italië, Duitsland en de andere lidstaten? We hebben toch nog een soeverein land met een eigen regering en eigen parlement en hebben onze eigen banken onder controle. Of zijn we al opgegaan in een Europese Superstaat?

Als makke schapen naar de slacht

Jammer dat het boek, waarin Arno Wellens de onbegrijpelijke chaos beschrijft van het beleid rondom wankele systeembanken van onbetrouwbare EU-lidstaten, niet voor de EP-verkiezingen is verschenen. En inhoudelijk niet door de mainstreammedia is belicht. Waarschijnlijk waren dan meer mensen gaan stemmen op EU-sceptische partijen. Nogmaals, het is toch van de zotte dat wij Nederlanders met ons belastinggeld gaan opdraaien voor het failliet van buitenlandse banken? Ik vrees dat dit besef nauwelijks is doorgedrongen in de Nederlandse samenleving, anders had de uitkomst van de EP-verkiezingen er zeker anders uit gezien. Hiermee wordt weer duidelijk hoe slecht de NL-bevolking op de hoogte is van de vergevorderde invloed van de EU op het binnenlands beleid. Velen hebben al moeite om het beleid van het kabinet Rutte te volgen en soms nog meer met het beleid van hun eigen gemeentebestuur. Hoe vreemd is het dan dat de opkomst voor de verkiezingen van een Europees Parlement maar 41 procent is. Het is duidelijk dat juist de burgers met de grootste afkeer van de EU niet naar de stembus zijn gegaan. Vaak de minder (hoog)geschoolden die weinig interesse tonen in de EU-politiek wat te ver af is van hun bed. Hoe anders zou een stembusuitslag zijn geweest bij een verplichte stembusgang. Maar ja, zo werkt de hedendaagse democratie. De grote ongeïnteresseerde massa laat zich als makke schapen leiden. Duidelijk de kenmerken van een samenleving in verval.

Over de auteur

Gerrit heeft het unieke vermogen om helder en zorgvuldig een uiteenzetting te geven over de economische ontwikkelingen in voornamelijk het Hollandse polderlandschap. Hij doet dat vanuit een burgerlijke nuchterheid en maatschappelijke betrokkenheid.